188. Stichting Duniya 20 Jaar

Even een tussendoortje. Vorige week, 19 april, bestond onze Stichting Duniya 20 jaar. Kan me de dag nog goed herinneren dat Mirjam en ik naar de notaris togen om de oprichtingsakte te passeren. Tegen gereduceerd tarief deed hij dat, want een goede zaak. Waarmee hij onbedoeld de eerste donateur werd van onze, toen nog, Stichting Nagwa.

Zóveel gebeurd in die twintig jaar. Ik zie ons nog onze eerste nieuwsbrieven maken, mooi drukwerk, onze eerste ervaringen met Desk Top Publishing, de techniek stond nog in de kinderschoenen. De eerste aarzelende pogingen tot fondswerving, eerst familie, daarna werd de kring breder, maar wat was het wennen, vragen om geld en maar uitleggen waar je mee bezig was. Eerst in India, later kwam daar Vietnam bij. Maar het begon destijds in 1996 toch echt met de bedoeling om in de sloppenwijk Nagwa in Noord-India een riolering aan te leggen en handwaterpompen te slaan. De riolering is er nooit gekomen, dat was te ambitieus, maar die pompen wel, althans voor een deel, na een tijdje bleken er een paar verdwenen, gestolen, verkocht als oud ijzer.

Guttegut, wat hebben we allemaal meegemaakt in die jaren. Veel goede dingen, maar ook veel narigheid en verdriet. Veel mensen gestorven die we in de loop der jaren goed hadden leren kennen. Kwam er weer het bericht dat die-en-die dood was, aan de tuberculose, of ouderdom, of gewoon óp, want een leven lang armoede vreet aan je, blijf daar maar eens overeind. Gelukkig hebben we in India een geweldig toegewijd team, we werken al jaren samen, er is een school waar dagelijks 150 kinderen goed onderwijs krijgen en elke dag een stevige maaltijd, er is een atelier waar vrouwen uit de wijk een basissalaris kunnen verdienen en recentelijk zijn we verhuisd naar een nieuwe locatie. De ambitie is om ooit, ja ooit, een eigen schoolgebouwtje te hebben. Toekomstmuziek? Misschien ja. Maar wie niet droomt en hoopt, nietwaar.

Jullie kennen toch de website van Duniya? Recentelijk helemaal vernieuwd door Mirjam, die een paar dagen geleden ook weer iets leuks heeft bedacht: 20 dagen achterelkaar publiceren we elke dag een herinnering van een van de medewerkers of bestuursleden van Duniya aan iets uit die afgelopen 20 jaar. Vandaag staat de herinnering van Mirjam aan de oude Lakhpati op de website. En elke dag volgt een nieuw verhaal, tot de twintig dagen voorbij zijn. Een goede reden om weer eens de website van Duniya te bezoeken!

(Tekst gaat door onder de foto.)
DSC_0069

Ooit was ik voorzitter van de stichting, zo begon het in 1996, tot we er na jaren achter kwamen dat het officieel niet mag, bestuursleden mogen niet op hetzelfde adres wonen. Dat viel samen met de fusie met een andere stichting, vanaf dat moment gingen we verder als Stichting Duniya (mooie naam, mooi woord, Wereld in tal van talen, ooit uit het Arabisch overgegaan naar o.a. Perzisch, Urdu en Hindi, maar ook die krachtige fonetische klank, Doen Ja!), ik trad terug, Mirjam nam de voorzittershamer over, en het bestuur bestond vanaf nu, mooier kon niet, uit drie vrouwen: Mirjam Letsch, Debby Ego en Anouk van der Stam (zie hier  het overzicht van alle personen die bij de stichting betrokken zijn).

Twintig jaar Stichting Duniya. Hoe nu verder? We hadden het over toekomstmuziek. Ja, maar dan moet er wel een toekomst zijn, en door teruglopende fondsen is dat een reden tot zorg. Want geld moet er zijn, elke maand weer, daar ontkomen we niet aan. In India moet de school draaien, er moet eten op tafel, het personeel moet betaald worden. En in Vietnam is er het centrum met 50 gehandicapte kinderen die ook moeten eten en onderwijs krijgen. Het is erg jammer dat we in de afgelopen jaren toezeggingen hebben gekregen van particulieren die ons zouden helpen, er waren beloftes van 50.000 euro per jaar, met veel aplomb gegarandeerd, maar dat bleken loze kreten. Vreselijke domper natuurlijk. Gelukkig zijn er nog wat vaste donateurs (ook al loopt dat aantal terug, crisis nietwaar) en af en toe hebben we acties om de kas te spekken, zoals op dit moment mijn sponsorfietsrit door Azië.
TellerM4M Daar hadden we hoog op ingezet: 20 jaar Duniya? Dat moet dan 20 mille opleveren. Is niet helemaal gelukt, de teller staat op iets boven de acht, maar we hebben goede hoop dat, ook na deze mail, er weer wat mensen zullen zijn die zeggen: ja, goed idee, die rit gaan we sponsoren! Miles4Meals noemen we de sponsorrit: elke kilometer die ik fiets moet geld opleveren die ten goede komt aan de maaltijden voor de kinderen zowel in India als in Vietnam.

Als je nog wilt meedoen, graag! Twee cent per kilometer, een stuiver, dubbeltje… een euro? Alles kan. Ik streef ernaar 3650 kilometer te rijden, dus  als ik die afstand inderdaad volbreng (wat bij de tropische hitte van 38°C niet meevalt…) levert bijvoorbeeld een stuiver per kilometer 182,50 euro op. Hier wordt precies uitgelegd hoe het werkt, en dit is de link naar het formulier waar je je kunt opgeven. Het zijn dus toezeggingen, betaald wordt pas als de rit volbracht is op basis van de daadwerkelijk gereden kilometers. (Wil je zien waar ik nu ben en welke route ik tot nu gereden heb? Ga naar de balk hierboven en kijk bij Waar is Hans?) Overmorgen hoop ik in Saigon aan te komen, dan is des rit min of meer voor de helft volbracht. Hoe fantastisch zou het zijn als we dan ook op de helft van het beoogde bedrag zitten! Tien mille? Gaat dat lukken?

Goed, ik noemde dit ‘een tussendoortje’, is misschien iets langer geworden dan bedoeld, maar wat wil je, 20 jaar…

Dank als je wilt meedoen, dank ook als je de website van Duniya weer eens bezoekt en ziet wat voor goed werk ons geweldige bestuur en ons personeel ter plaatse doet. En hoe mooi zou het zijn als we weer wat meer vaste donateurs zouden krijgen… Dus: zegt het voort!