224. Nog 250 km voor Duniya

Drieduizend kilometer zou het moeten worden, van Kunming in China naar Bangkok. Tussendoor heb ik wel eens getwijfeld, toen ik in Hanoi aankwam met krap negenhonderd op de teller, had ik mij verrekend? Maar nu het eindpunt in zicht komt weet ik dat het goed komt. Nog zo’n tweehonderdvijftig tot Bangkok, die drieduizend haal ik wel, dat gaat lukken.

Waar doe ik het voor, die rit? Om te beginnen voor mezelf, daar hoeven we niet geheimzinnig over te doen. Ik zou dit ook gedaan hebben zónder M4M. Maar het is natuurlijk geweldig om er een doel aan te koppelen, net als in 2016, toen ik de eerste Miles for Meals reed. Toen konden we ruim tienduizend euro bijschrijven op de rekening van Duniya, en stiekum hoopte ik het dit keer misschien wel te verbeteren. Is niet helemaal gelukt, de teller staat op dit moment op € 5.297. Maar wat niet is kan komen, hou ik mijzelf dan troostend voor.

Waar heeft Stichting Duniya geld voor nodig? Welnu, voor alle activiteiten die we al 23 (!) jaar in India financieren. Tussendoor waren we ook zo’n tien jaar actief in Noord-Vietnam waar we bijna duizend kinderen lieten opereren en een revalidatiecentrum met 50 gehandicapte kinderen financierden, maar nu ligt de focus weer voor de volle honderd procent op waar het ooit begon: de sloppenwijk Nagwa in Varanasi. Zóveel is er gebeurd in die jaren. Honderden kinderen zijn op onze school geweest, we hebben ze begeleid en, letterlijk en figuurlijk, gevoed. We zagen ze groeien en afzwaaien, een deel stroomde zelfs door naar het hoger onderwijs. Stel je voor… kinderen van ouders die niet lezen of schrijven konden… op zich al een mirakel, want we kunnen met zekerheid zeggen dat als Stichting Duniya er niet was geweest, de toekomst er voor deze kinderen heel anders had uitgezien. Daarom ook onze slogan: Dé wereld kunnen we niet veranderen. Iemands wereld wel. Duniya heeft zich dan ook al die jaren naar buiten toe vooral in relatie tot de kinderen van Nagwa gepresenteerd.

Maar de wijk heeft niet alleen kinderen. Er zijn ook ouderen, die door Duniya een steuntje in de rug krijgen. De meesten van hen zijn vereenzaamde, alleenstaande weduwen of weduwnaars, die al geholpen werden met ons speciale voedselplan, waardoor ze in elk geval lichamelijk gevoed worden. Maar sinds een jaar of twee is er Nagwa Zaterdag: een bezigheidsdag in de school van Duniya, waar op zaterdag geen les is voor de kinderen. En het zal met m’n eigen leeftijd te maken hebben, maar als we wekelijks de beelden doorgestuurd krijgen van de oudjes die kind noch kraai hebben en de hele week uitkijken naar de zaterdag als zij in het middelpunt staan, dat ze dan samen yoga en handenarbeid doen en een vorstelijke maaltijd voorgeschoteld krijgen, rijk aan broodnodige eiwitten, en soms gaan ze zelfs op ‘schoolreisje’, met z’n allen in een scooter riksja of autobus een dagje uit, wég uit de sloppenwijk, ja, dan is het feest. En elke keer als ik dan de foto’s zie ontroert het me. Hun sociale isolement wordt doorbroken, ze zijn samen en doen samen, en vooral dat laatste is zo belangrijk.

Ik laat wat foto’s zien die we van onze staff kregen. Eenvoudige kiekjes, maar het verhaal dat ze vertellen is er niet minder om. Neem er alsjeblieft even de tijd voor ze te bekijken. Want dit is óók waarom ik die sponsorrit maak en jullie onomwonden vraag Duniya te (blijven) steunen: zodat er voldoende middelen zijn om deze belangrijke dag voor Nagwa’s oudsten te kunnen laten voortbestaan. Want we praten, terecht, altijd over ‘de toekomst’ als het over de kinderen van Nagwa gaat. Maar voor de ouderen van Nagwa is die toekomst nu.

Samen eten. Op voet van gelijkheid, allemaal uit dezelfde wijk, allemaal alleen, en dan die heerlijke Nagwa Zaterdag, samen zijn, samen doen. Om te beginnen samen eten.

Niet alleen warm eten, maar tijdens de koude wintermaanden zorgt Duniya er ook voor dat er voldoende wollen dekens en mutsen zijn om de kou buiten de deur te houden.

Samen yoga doen. Of noem het gymnastiek. Iets wat je in je eentje niet zo gauw doet maar nu wel, want je doet het samen.

Op geregelde tijden komt een verpleegkundige of een arts en dan krijgen ze een onderzoek. Bloeddruk, gewicht, algehele conditie, en als er iets ontbreekt zorgt Duniya dat het er komt.

Soms gaan ze met z’n allen op stap. Een senioren schoolreisje. Naar Sarnath bijvoorbeeld, waar de Boeddha zijn eerste toespraak hield voor zijn discipelen. Een spannende rit in een scooter riksja!

En deze foto zegt eigenlijk alles… een volwassen kerel met een bewogen leven achter de rug, die op Nagwa Zaterdag gelukzalig met een tekening bezig is.

_________________________________________________________________________
duniya-website Nog zo’n tweehonderdvijftig kilometer en de sponsorrit door China, Vietnam, Laos en Thailand zit er op. Maar dat wil niet zeggen dat onze doelstelling, geld inzamelen om ons voedselproject en het onderwijs én Nagwa Zaterdag te kunnen financieren, ook stopt.

Integendeel. Stichting Duniya blijft bestaan, ons werk gaat door, en daar is elk jaar weer heel wat geld voor nodig. Donateurs zijn welkom! En wil je op de valreep mijn sponsorrit nog steunen? De spelregels vind je op de sponsorpagina van Stichting Duniya. Dank!
_________________________________________________________________________

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s