198. Een Jaar in Zwart-Wit

De vraag was, toen ik in Bangkok aankwam: hoe zou het openbare leven er uitzien, na de dood van koning Bhumibol? Hij stierf op 13 oktober, en meteen werd een maand rouw afgekondigd, waarin de bevolking zich in het zwart moesten kleden, en als dat niet kon was wit een waardig alternatief. Die eerste, strenge rouwperiode is voorbij, maar de afgezwakte vorm zal tot oktober volgend jaar duren. Ook de televisie, die een maand lang uitsluitend zwart-wit uitzond, mocht weer in kleur, zo begreep ik van een Thaise mijnheer in het vliegtuig. Maar alles moest sober, geen uitbundigheid, geen vrolijke programma’s, en in het openbare leven geen felle kleuren – bij voorkeur het hele jaar. Via sociale media werd opgeroepen tot een boycot van winkels waar verkopers geen zwarte kleren droegen en er zouden al opstootjes geweest zijn, mensen die ál te fleurig over straat gingen. Protest, een hardhandige duw, maar tot echte volkswoede was het niet gekomen.

Hoe zag het er nu uit, twee maanden na het overlijden? Op het vliegveld zag ik niets bijzonders, behalve dat in mijn gevoel foto’s van de koning ontbraken, terwijl ik meende dat die er vroeger wél hingen. Of was het niet gewoon zo dat óveral foto’s van de koning hingen, op straat, in winkels, bij mensen thuis? En ik ze daardoor ook op het vliegveld verwachtte? guirlandes-zwartwit-img_9460 Eenmaal in de taxi op weg naar de binnenstad werd duidelijk hoe rouw in Thailand er uitziet. Foto’s, bijna zonder uitzondering in zwart-wit. Slingers van zwart-witte stof langs poorten, muren en hekken. Foto’s met reusachtige bloemstukken, echte rozen, wit. Later, wandelend door de straten, foto’s in etalages, op straathoeken, bij overheidsgebouwen, scholen. Bij een markt op straat applaudisseerden marktvrouwen toen ik een foto maakte van een reusachtig spandoek dat gevelbreed tegen een gebouw was opgehangen. Good king! riepen ze in koor, en gaven me opgestoken duimen, Thaise likes, alsof de wereld Facebook was.

muurfoto-bhumibol-bangkok-img_9465

Intussen dendert de Thaise wereld gewoon door. Natuurlijk, je kunt niet blíjven treuren. De etiquette verlangt het misschien, en de sociale mores ook, dus je doet mee, maar intussen moet er gewerkt en geld verdiend en brood gebakken, dode koning of niet, en ik kán me niet voorstellen dat die Bhumibol echt zo geliefd was. Iedereen weet toch dat hij met slimmigheidjes 20 miljard dollar vergaard heeft? Dat kan toch niet onbesproken blijven, in een land waar een groot deel van de bevolking in bittere armoede leeft? Maar het is linke soep hier, je verdwijnt achter de tralies als je het koningshuis beledigt. Het is een vorm van totalitarisme, en dan kijk je wel uit je mening te geven. En wat is belediging? Geen Lucky-tv, geloof dat maar. Die zou voor het vuurpeloton komen. Maar zelfs een opmerking in sociale media die ook maar ruíkt naar kritiek op het koningshuis, kan 15 jaar cel opleveren. En de bevolking wordt opgeroepen mensen aan te geven die dit doen. Met succes. Volgens Reuters zijn sinds de dood van Bhumibol het aantal aangiften toegenomen, tegen acht verdachten zijn arrestatiebevelen uitgevaardigd, vier van hen zijn al opgepakt. En het Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft Nederlandse toeristen die naar Thailand gaan gewaarschuwd: “Elke misplaatste opmerking kan als beledigend beschouwd worden.”

Ach, het leven gaat door, en je past je aan. Op de taxiboot in Bangkok, die van steiger naar steiger vaart en passagiers oppikt, zag ik deze monniken. Die trekken zich nergens iets van aan, dacht ik. Of toch? Je weet het niet, met die gasten.

monnik-op-boot-bangkok-img_9448

Ik ben dus weer in Azië, met de fiets. Kreeg opeens zin nog één keer Zuid-Thailand en Maleisië te doorkruisen, eindpunt Singapore. Deed het in vroeg 2008 ook, bijna negen jaar geleden, tijd voor een replay. Overwoog aanvankelijk er opnieuw een sponsorrit voor onze Stichting Duniya van te maken, maar misschien te kort op de vorige rit, begin dit jaar? Heb je hém weer, zouden ze denken. Nu dus puur voor mijzelf, en op de valreep naar het nieuwe jaar ben ik, nadat ik de bergrug die oost en west scheidt ben overgestoken, met inmiddels ruim 600 km op de teller in een klein resort aan de westkust neergestreken. De zee is vanaf hier niet te zien, die ligt op een kilometer afstand achter de mangroves, maar ik zag haar al meermaals onderweg aan de oostkust, vanaf kleine kustwegen waar slapende honden niet op of omkijken als in de middaghitte een fietser voorbijkomt en landarbeiders, rustend in schaduw, loom de hand heffen in groet. En ik zal haar nog meermaals zien, straks, op weg naar het zuiden, langs de plaatsen waar in 2004 de tsunami toesloeg. Benieuwd of de vernietiging teniet is gedaan, de resorts herbouwd. Verslag volgt.

De zon die niet onder gaat maar óp komt boven zee, het blijft wonderlijk. En zo zie je eens temeer dat fotografie niet altijd de waarheid onthult. Niet uit onwil, maar omdat het niet kán. Neem onderstaande foto. Gaat ze op of onder? Alleen de maker weet het.

Vanuit Thailand een, letterlijk en figuurlijk, warme groet aan allen. Pas op met vuurwerk, hef het glas op een goed nieuwjaar en omhels je dierbaren. Ja, laten we hopen op een goed 2017. De mensheid verdient het, dat het goed komt met ons allen.

sunrise-eastcoast-thailand-dec-2016-img_9576

One thought on “198. Een Jaar in Zwart-Wit

  1. Dag Hans,

    Niet te geloven , alweer op de fiets !! Enfin, jouw knieën zijn beter dan de mijne, maar desalniettemin sterkte en vooral ook uithoudingsvermogen. Ja, Thailand …..een kleine rijke kliek
    rond het koningshuis, in feite een verdekte militaire dictatuur, zegt mijn vriend Michel Frébourg, consultant,, die daar getrouwd met Kat, een thailandaise, al een goede twintig jaar woont.
    Ik hef met Ana morgenavond, St;Sylvestre, het glas op jouw avontuur en welzijn en dat van Mirjam nu even ” onbestorven weduwe”. Of de mensheid in in haar geheel een goed 2017 verdient, daar praten we wellicht nog eens over.
    Sterkte, veel plezier en weinig lekke banden !!!! Jan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s