187. Onder de Wielen

Niet bedoeld als parafrase van Unterm Rad van Herman Hesse, wat in dit geval ‘Tussen de raderen’ betekent, maar Rad betekent ook fiets, dus ja, je kunt er nogal wat kanten mee op. Ik in elk geval bedoel letterlijk: wat zit er onder je wielen? Je rijdt en rijdt, kilometers rijgen zich aaneen, maar steeds onder andere omstandigheden. En elk wegdek heeft een andere uitwerking op je fiets, het contact van je banden met het wegoppervlak en dus het tempo waarmee je kunt rijden.

Een kleine inventarisatie, gemaakt tijdens de afgelopen drie weken in Thailand, Laos en Cambodja. (Als altijd: op de foto klikken voor grotere weergave.)

Dit is natuurlijk het prettigste: glad asfalt, waar je banden zoemend op rollen en zo goed als geen enkele weerstand voelen.

Dit is natuurlijk het prettigste: glad asfalt, waar je banden zoemend op rollen en zo goed als geen enkele weerstand voelen.

Dit wordt als wat minder. Grof asfalt met stukjes steen. Het klinkt oneffen, en zo voelt het ook: je rolweerstand is minder, dus moet je iets harder trappen.

Dit wordt als wat minder. Grof asfalt met stukjes steen. Het klinkt oneffen, en zo voelt het ook: je rolweerstand is minder, dus moet je iets harder trappen.

Nu wordt het ernstig. 'n Soort grof bitumen met uitpuilende brokjes steenslag, het grijpt je banden vast, het kost je zomaar 30% meer inspanning om je wielen te laten draaien. Oppassen ook bij de randen: doorgaans slecht afgewerkt, groot niveauverschil, voor je het weet schiet je in de berm.

Nu wordt het ernstig. ’n Soort grof bitumen met uitpuilende brokjes steenslag, het grijpt je banden vast, het kost je zomaar 30% meer inspanning om je wielen te laten draaien. Oppassen ook bij de randen: doorgaans slecht afgewerkt, groot niveauverschil, voor je het weet schiet je in de berm.

Dit kwam ik in Thailand vaak tegen: betonplaten, kilometers achtereen. Ter plekke gegoten, met voegen om uitzetten en krimpen op te vangen. In die voegen een teerachtige massa die uitstulpt, soms een paar centimeter hoog. Boenkeboenk. Op 't laatst ga je op je trappers staan, om je zitvlak te ontzien.

Dit kwam ik in Thailand vaak tegen: betonplaten, kilometers achtereen. Ter plekke gegoten, met voegen om uitzetten en krimpen op te vangen. In die voegen een teerachtige massa die uitstulpt, soms een paar centimeter hoog. Boenkeboenk. Op ’t laatst ga je op je trappers staan, om je zitvlak te ontzien.

Deze wegen kwam ik in Thailand én Laos tegen. Harde leem met rood stof, of zand. Je moet gewoon rechtuit rijden, niet proberen oneffenheden te ontwijken, dat lukt niet. Erg vermoeiend, maar gelukkig valt het stof nog mee.

Deze wegen kwam ik in Thailand én Laos tegen. Harde leem met rood stof, of zand. Je moet gewoon rechtuit rijden, niet proberen oneffenheden te ontwijken, dat lukt niet. Erg vermoeiend, maar gelukkig valt het stof nog mee.

Dit is glibberen en slippen: los zand, soms twee, drie centimeter dik waarin je voorwiel wegglijdt als je niet oppast. Vijf kilometer van dit spul en je bent aan een pauze toe.

Dit is glibberen en slippen: los zand, soms twee, drie centimeter dik waarin je voorwiel wegglijdt als je niet oppast. Vijf kilometer van dit spul en je bent aan een pauze toe.

Gaten en oranjerood stof. Dit is een kwestie van goed kijken en je koers tussen de gaten bepalen. Slingeren dus, tussen de gaten, opschieten doet het niet.

Gaten en oranjerood stof. Dit is een kwestie van goed kijken en je koers tussen de gaten bepalen. Slingeren dus, tussen de gaten, opschieten doet het niet.

Dit is leuk, en ik kwam het alleen in Laos tegen: houten bruggetjes in de dorpjes op de eilanden in de Mekong. Voorzichtig rijden, dan blijven de planken keurig op hun plaats.

Dit is leuk, en ik kwam het alleen in Laos tegen: houten bruggetjes in de dorpjes op de eilanden in de Mekong. Voorzichtig rijden, dan blijven de planken keurig op hun plaats.

Dit is Cambodja. Alsof magma zich vanuit het binnenste van de aarde een weg naar buiten heeft gebaand. Goed opletten, er kunnen enorme kuilen tussen zitten.

Dit is Cambodja. Alsof magma zich vanuit het binnenste van de aarde een weg naar buiten heeft gebaand. Goed opletten, er kunnen enorme kuilen tussen zitten.

En ook dit is Cambodja. Als de wind gunstig staat, zoals nu, heb je niet veel last van het stof. Komt de wind van de andere kant, of is het windstil, zit je in no time stof te happen. Je kunt geen kant uit, dus laat maar over je heen komen.

En ook dit is Cambodja. Als de wind gunstig staat, zoals nu, heb je niet veel last van het stof. Komt de wind van de andere kant, of is het windstil, zit je in no time stof te happen. Je kunt geen kant uit, dus laat maar over je heen komen.

Intussen: de hitte dendert voort. Of beter, ligt venijnig op de loer. De eerste uren in de vroege ochtend zijn het beste, graad of 28°C (serieus, dat voelt koel), maar naarmate de zon hoger klimt en de eerste vermoeidheid zich aandient komt dat met de hoge temperatuur dubbel zo hard aan. Het gaat erom dat je regelmatig beschutting zoekt in de schaduw en héél veel drinkt. In Thailand was het schuilen makkelijk, daar hebben ze om de zoveel kilometer schuilhuisjes langs de weg, koddige gebouwtjes met vier open kanten, rondom zitbanken en een puntdak, als een uit de kluiten gewassen kabouterhuisje. In Laos staan ze ook, maar minder frequent, en geen zitbanken maar een verhoogd plateau, waar je niet zelden mensen uitgestrekt ziet slapen, midden op de dag. Ik heb het zelf meermaals gedaan, gewoon ’n kwartiertje liggen, ogen dicht, benen gestrekt, en voelen hoe je adem langzaam weer tot rust komt en het zweten stopt.

Slapen in schuilhuisje,Laos IMG_7124

Maar eenmaal in Cambodja werd het anders. Zelden zag ik zo’n armetierig landschap, zo gortdroog en hopeloos, met hier en daar huisjes op palen, zodat ze iets van wind kunnen vangen, stenen kruiken voor de deur want geen waterleiding, maar waarschijnlijk af en toe een waterwagen, of zelf uit een put takelen? Scharminkelkindjes die langs de weg staan te zwaaien naar de falang, de vreemdeling, die heel even langs hun leven fietst en naar elk kind zwaait, wat moet je anders, maar je wilt vooral verder, dóór, niet teveel narigheid zien, je grenzen kennen. Maar nauwelijks dorpjes, met winkeltjes om iets te drinken te kopen en de bermen afgebrand en zwartgeblakerd, geen boom in wiens schaduw je beschutting kunt zoeken. En die hitte, bijna 40°C rond het middaguur, en eergisteren begonnen m’n benen rood uit te slaan, hitte-uitslag. Soms opeens toch een boom, langs een zijpad, even schuilen, maar het helpt niet, ook in de schaduw adem je gloeiende lucht.

Shadow IMG_7242

Eergisteren kwam ik halverwege de middag in het stadje Stung Treng aan. Kamer met airconditioning, koude douche, daarna een uur tomeloos diepe slaap en wakker worden met het besef: dit is niet goed. Sponsorrit of niet, het is te gevaarlijk, die zinderende hitte en de komende drie, vier dagen blijft het precies zoals het nu is qua omgeving, troosteloze leegte en nauwelijks schaduw. Kortom: ik moet een lift regelen, dan maar minder kilometers op de teller. Binnen een uur had ik het rond en gisterenochtend om zeven uur ging mijn fiets achterin een publiek busje, een mini-van waarmee de bevolking zich verplaatst. Mijn fiets nam vier zitplaatsen in beslag, ik moest dus vijf kaartjes kopen, en 247 kilometer zuidwaarts stond ik in de bewoonde wereld met m’n fiets bij een tankstation op de stoep, en begon vol goede moed nog een traject van veertig rijden tot de eerstvolgende grotere stad.

Vandaag reed ik nog een stevig stuk, en morgenochtend vertrek ik in alle vroegte voor de laatste 90 kilometer naar Phnom Penh. En daar eerst maar eens een paar dagen rust, voordat ik aan het volgende traject naar Saigon begin.

Tot slot, een schets waar ik nu ben: het stadje Skun, waar ik de komende nacht doorbreng, voelt als een soort wildwestdorp. Een merkwaardig woeste, ongetemde sfeer. De hitte zindert, veel haveloze gebouwen, op de rotonde waar twee grote doorgaande wegen samenkomen scheuren motoren en scooters lawaaierig rondjes en in de berm staan verkopers van gefrituurde vogelspinnen, die elke auto die stopt om versnaperingen in te slaan met hun koopwaar bestormen. De ramen van de auto’s gaan een beetje open (stel je voor dat de koelte ontsnapt, buiten is het 40°C) en als ze geproefd en gekeurd hebben kopen ze een zakje gefrituurde spin, krekel of knapperig geroosterde vogeltjes.

Spinnen Cambodja 2 IMG_7346

_________________________________________________________________________
duniya-website Ik fiets door Thailand, Laos, Cambodja en Vietnam een sponsorrit onder de noemer Miles 4 Meals. Ik wil geld inzamelen om onze voedselprojecten in India en Vietnam te financieren.
Wil je dit initiatief sponsoren? Graag! De instructies vind je op de sponsorpagina van Stichting Duniya. Dank!
_________________________________________________________________________

4 thoughts on “187. Onder de Wielen

  1. Hoi Hans,

    Leuk dat je van de bodem onder je fiets foto’s hebt gemaakt. Ik bewonder je wel en de verhalen zijn weer prachtig! Veel succes nog met je tocht naar Saigon.

    Groetjes,

    Frans Kapsenberg

  2. Hans, wat een tocht in de hitte. Even goed bijkomen in Pnhom Penh om gezond te blijven . Zal Myriam ook fijn vinden !! Sterkte en veel uithoudingsvermogen toegewenst ; Jan.de Boer.

  3. Ja, Mirjam heeft er oog voor, al die verschillende wegen. Prachtig, echt bijna kunst, hoe je dat weer vastlegt. Mijn hemel Hans wat een trip. Bewonder je doorzettingsvermogen en je ambitie, op jouw leeftijd beslist geen sinecure. Ik geniet van je verhalen, zit af en toe stiekum bij je achterop en rijd in gedachten een tijdje met je mee, maar ik denk dat geen van ons zich kan voorstellen hoe zwaar het echt is.
    Nou ouwe buur, op naar Pnhom Penh en dan een paar dagen recupereren. Je verdient het!
    Zie uit naar je volgend epistel.
    Groet, Carel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s