170. Vietnam in twintig foto’s

De reis loopt langzaam op z’n eind. Dinsdag vliegen we terug naar Hanoi waar we nog wat zakelijke dingen te regelen hebben, zaterdag naar Bangkok, zondag weer thuis.

Niet iedereen die dit blog leest volgt Facebook, waar we tussendoor foto’s en kleine anecdotes plaatsen. Daarom, en omdat men zegt dat een foto meer zegt dan duizend woorden, dit laatste bericht uit Vietnam in 20 foto’s (en toch wat woorden).

(Klik op de foto’s voor grote weergave! Opent in apart venster.)

Om te beginnen terug naar 28 november, toen we in Lai Chau door de vice-president van het Volkscommitee een oorkonde overhandigd kregen als erkenning voor het werk dat Stichting Duniya sinds 2007 in Vietnam gedaan heeft. Een bijna letterlijk adembenemende ceremonie met toespraken en het voorlezen van notulen (waarna in goed communistische traditie iedereen in applaus uitbrak), uitwisselen van beleefdheden, handenschudden en poseren voor de verzamelde pers, die uit respect voor de hoge heren zó ver op afstand bleef dat we als miniatuurtjes in de verte zichtbaar waren. Gelukkig hadden we onze eigen apparatuur bij ons, Mirjam maakte het overzichtsshot van de ontvangstruimte (de lege stoel naast de vice-president is de hare – als voorzitter van Duniya had ze een ereplaats, ze voelde zich als in de Ridderzaal tijdens de troonrede) en de statiefoto maakte de dochter van de vice-president, die wél dichtbij durfde te komen.

1-72_HDC0124

2-72_HDC0128

Hier verlaten we het gebouw van het Volkscommitee. Aan de overkant de kantoren van DOLISA (het departement waarmee we samenwerken) en andere onderdelen van de Communistische Partij van Vietnam (Đảng Cộng Sản Việt Nam). Bijna onvoorstelbaar dat toen we hier voor het eerst kwamen deze enorme gebouwen er nog niet waren. De stad wordt letterlijk uit de grond gestampt, elke keer als we terugkomen zijn er nieuwe overheidsgebouwen en brede boulevards waar op hoogtijdagen gemarcheerd wordt.

3-72_HDC0130

Tijdens de tocht die we langs dorpen in het noorden ondernamen kwamen we in een gebied waar veel kaneel verbouwd wordt. Het is dat Mirjam het uitgebreid in haar boek Street Food Vietnam heeft beschreven, anders had ik niet geweten dat er verschillende soorten cinnamon bestaan (uit Vietnam, Sri Lanka en China). En al helemaal niet dat het van die enorme stukken zijn, zoals we hier aantroffen bij een familie die leeft van de oogst. Overal in en rond hun woning lag het spul te drogen, elders lag het klaar voor transport. Ze verdienen er geen dikke boterham mee, die arme zwoegers: 50.000 Vietnamese Dong voor een kilo gedroogde kaneelbast. Twee euro. Wie de winst opstrijkt? De tussenhandel en de top brass. Het oude liedje, overal ter wereld, dus ook hier. Om razend van te worden.

4-72 _IND9972

Soms komen we op plaatsen waar geen toeristen komen. Niet omdat ze niet zouden willen, maar omdat het niet mag. Te dicht bij de grens met China. Wij wel, door ons werk en onze relatie met de Partij. Waarom je er als gewone reiziger niet zou mogen komen is me een raadsel, wat kan het voor kwaad, maar de borden spreken voor zich. Dit is het randje van Vietnam, aan de andere kant van de heuvel ligt China. Schitterende omgeving hier. Rijstvelden, slingerende bergwegen en kleine gehuchten waar honden grommen en de winkelier sprakeloos verstijft als blanke vreemdelingen z’n winkeltje binnenkomen.

6-72 _HDC0060

7-72_HDC0062

In andere dorpjes zijn ze ons gewend, we komen er vaker, er wonen patiëntjes die ooit geopereerd werden in een operatiekamp van Stichting Duniya, en soms komen we een kijkje nemen hoe het ze gaat. Hier woont het meisje aan wie we het hondje gaven dat we vrijkochten (zie hoofdstuk Lucky Dog). De auto hebben we achtergelaten, hier moet je lopen, soms wadend door beekjes en riviertjes, dan weer een smal verhard pad tussen de rijstvelden en over fraaie hangbruggen die zwiepen als je oversteekt. De kinderen lachen en juichen, maar als je onverwacht een stap te dichtbij komt vliegen ze gierend alle kanten uit. De buffels intussen grazen ongestoord verder, en de hemel blijft azuurblauw. Soms is de wereld zo mooi dat het bijna pijn doet.

5-72_IND9995

9-2_IND0033

In een paalwoning, waar onder de vloerplanken de buffels en varkens knorren, stromen de vrouwen van het dorp samen om de foto’s te bekijken die Mirjam tijdens eerdere bezoeken maakte en nu voor hen meebracht. Sommige foto’s zijn zes, zeven jaar oud, het kind op de foto is nu een jonge vrouw die zelf een kind op de arm draagt, en nauwelijks kan ze geloven dat zij het is die ze ziet. Er wórdt wat afgelachen, en aan het eind van het bezoek nog een keer allemaal op de foto. En als we over een paar jaar terugkomen zullen de jongens mannen zijn en lachen om wie ze toen waren.

8-2_IND0009

9-72 _IND0023

Als we het dorp verlaten en over de brug lopen die de rivier overspant, dit tafereel. Een jonge vrouw die de was doet en even opkijkt van haar zware werk. We kijken naar elkaar, zien elkaar. En heel even delen we tijd, en daardoor elkaars bestaan. Meteen daarna is het afgelopen. Ships passing in the night. Zoiets.

10-72_IND0035

Terug naar Hanoi. We lopen wat af in die mooie, drukke stad die we inmiddels zo goed kennen. Maar nog steeds niet goed genoeg, altijd weer ontdekken we nieuwe straten en stegen, en soms, als we na een jaar terugkomen, zoals nu, zien we veranderingen. Gebouwen blijken weg, nieuwe kwamen er voor in de plaats, je snapt niet hoe ze het zo snel kunnen doen. En elke keer is de stad lawaaiiger dan voorheen, steeds meer scooters en motoren, stilte wordt steeds moeilijker te vinden. Maar niet voor deze vrouw. Ze is voddenraapster, elke dag komen we haar wel ergens tegen, zeulend met stukken karton en een zak vol lege plastic flessen. Of als ze een tukje doet. Ze weet de stilte altijd weer te vinden. Gewoon gaan zitten, hoofd op je armen en slapen.

11-72_IND9863_edited-1 FB

Dan zomaar opeens een glimp uit het koloniale verleden van Vietnam: de Citroen Traction Avant. Een van de allermooiste Europese auto’s ooit ontworpen. Volgens mij dan. Met de Peugeot 203 op een goede 2e plaats.

12-Traction Avant_HDC0167

En als je je afvraagt wat in Vietnam een favoriete straatsport is: hier heb je het antwoord.

13-72_IND9982

Nog een beeld uit dat Vietnamees-Chinese grensgebied. Zwiepend en zwaaiend kwamen ze de berg af met hun topzware lading en moesten even aan de kant op ruimte te maken voor twee auto’s, waaronder de onze. Altijd weer onder de indruk hoe geïmproviseerd het leven hier geleefd wordt. Overal is een oplossing voor te vinden.

14_HDC0103

En dan, als het werk er zo’n beetje op zit en we een week ‘op vakantie’ gaan naar de oude kustplaats Hoi An, is er niets dan storm en regen. De tyfoon Hagupit nadert en stuwt een lagedrukgebied richting Vietnam, de zee kolkt en spookt en het regent en het regent. Maar dat zijn ze hier gewend, de helft van het jaar zitten ze hier in de regen, en het leven gaat door. De economie moet blijven draaien, marktvrouwen stoken een vuurtje op om warm te blijven en als er geen klanten komen doen ze een dutje.

15-Eetzicht 091214 Hoi An iPhone blog IMG_4149

16-72FB_HDC0307_edited-2

17-72FB_HDC0309_edited-

Twee halve dagen hadden we het droog, waaronder vandaag. In de stad werd lichtjesfeest gevierd, kleine handgevouwen kartonnen bakjes met een kaarsje, je kunt ze kopen en in de rivier zetten om geluk af te roepen, of een wens in vervulling te doen gaan.

72FB_HDC0334_edited

Tot slot. Een beeld waar je geen genoeg van kunt krijgen: de elegantie van vrouwen met een juk. Een klein wonder van efficiëntie. De vrachten die ze kunnen dragen zijn verbluffend, dan is het moeizaam in evenwicht blijven en kleine pasjes maken met een zwiepende last, razend moeilijk moet het zijn en je schouders, die druk, oei… Deze drie hebben het makkelijk. Een paar trossen bananen, wat zal dat wegen, zo goed als niets.

En daar gaan ze, in ritselende regencapes. Zo prachtig. Alleen daarom is het al de moeite waard Vietnam te bezoeken. Kan je nagaan, met al die andere wonderbaarlijke dingen en mensen en belevenissen…

18-72FB_HDC4704_edited-1

3 thoughts on “170. Vietnam in twintig foto’s

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s