169. Storm en Stenen

Dat we geen hoogzomer konden verwachten in Hoi An, wisten we wel. De regenkans is aan de kust in dit jaargetijde hoog, bovendien wordt Centraal-Vietnam regelmatig bestookt door tyfoons, vorig jaar was het extreem, vijf opeenvolgende stormen die enorme schade aanrichtten. Dus dat het geen luie dagen zouden worden met zonnebrandcrème en cocktails met parasolletjes, dat wisten we. Wilden we ook niet. Maar strandwandelingen, daar keken we naar uit. Mag het stormen of regenen, dan trekken we toch een regencape aan? Koud zou het niet worden, altijd ruim boven de twintig in Hoi An, zelfs hartje winter.

Op internet een hotel zoekend kwamen we onderstaande foto tegen. Kon het mooier? Ook zonder zonneschijn een paradijselijk strand en pal naast het hotel ook nog, die stenen muur, dat was de begrenzing, pal daarachter de kamers. We zagen ons al wandelen langs dat strand, desnoods in de regen, met wind in de haren en af en toe wegspringen voor de aanrollende branding. Vakantie! Wij dus zo’n kamer geboekt, met uitzicht op zee.

a504d27a-3989-4410-93ba-37701dbfe918

En toen was er de tyfoon Hagupit, die net als zijn voorgangers over de Filipijnen raasde. Altijd westwaarts en dus altijd richting Vietnam. Hagupit. Filipino voor zweepslag, leer ik op google. Hoe hard zouden de klappen nog zijn als hij de Vietnamese kust bereikte? Over een paar dagen, dat wisten we, dus daar zouden we wel wat van gaan merken, van die zweepslag, de pijl op de tekening van het weerbericht wees rechtstreeks op Hoi An.

Hagupit tyfoon prognose 061214

Twee dagen later arriveren we op het vliegveld van Danang. We waren hier al eerder, januari 2006, toen we Vietnam doorkruisten en research deden voor onze reisgids. De associatie die een klank oproept, het blijft wonderlijk. Danang. Hier landden in 1965 de eerste Amerikaanse gevechtstroepen. En China Beach, het strand waar soldaten tijdens de Vietnamoorlog hun R&R genoten, rest and recuperation. Maar als we van het vliegveld zuidwaarts rijden richting Hoi An komen we langs China Beach en zien niets dan woeste golven, ontwortelde palmbomen en hier en daar de treurige restanten van wat ooit rieten strandhuisjes geweest moeten zijn. Het trottoir op de weg langs het strand ligt bezaaid met palmtakken en kokosnoten, de enkele overgebleven kokospalmen staan er kaal en zielig bij.

Als we na het inchecken in het hotel naar onze kamer lopen is de verbazing groot als de zee bijna tot aan onze kamerdeur komt. Strand? Waar is het strand? We herkennen de stenen muur van die zonnige strandfoto, maar waar op het plaatje zand en palmbomen waren zien we nu denderende golven. De jongeman die onze bagage naar de kamer brengt kan nauwelijks Engels, maar de essentie is duidelijk: weggeblazen tijdens de tyfoon. Maar we laten ons niet kisten, de kamer is prachtig en kijk nou toch, zeggen we tegen elkaar, zo’n uitzicht, hoe vaak zie je zoiets vanuit je bed? Alsof je op een schip zit.

Storm VN 1_HDC0170

Uitpakken, en dan naar buiten. De wind is hard, maar dat kennen we wel uit Friesland, het is een kwestie van een tikje naar voren leunen om je evenwicht te bewaren. Aanrollende golven, de een wat sterker dan de ander, en dan opeens een hoog opspattende watermuur, eentiende seconde na deze foto komen de zee over ons heen en slaat door de openstaande kamerdeur naar binnen. Les geleerd. Vanaf nu de deur dicht.

Storm VN 2_HDC0248

Wanneer het precies gebeurd is, met dat strand, horen we ’s avonds van de bedrijfsleider die in het restaurant even bij ons aanschuift. Vorig jaar oktober en november, twee keer achterelkaar een verwoestende tyfoon. Het leger evacueerde 120.000 bewoners uit de dorpen langs zee, en hij zag met lede ogen hoe bij zijn hotel alles werd meegesleurd in de ziedende golven. Het veertig meter brede strand, palmbomen en de strandbar. Nog een wonder dat de beschermende muur langs het hotel het hield. Vanaf dat moment zijn ze druk bezig geweest de muur te verstevigen. Met handkracht, machines kunnen hier niet komen. Een paar honderd meter verderop wel, waar het onbebouwd is, als we door de storm een wandeling maken zien we twee mannen en een hijskraan, ze bouwen een damwand. Op blote voeten gaat het, de een legt een ketting op een metalen damdeel, de ander zit aan de hendels, tilt het ding op en ramt het de grond in. Er staat al een heel stuk, maar het midden is ingezakt, het water stroomt binnen, nu bouwen ze een nieuwe wand dichter bij de geërodeerde kust. Twee mannetjes vechtend tegen de bulderende zee, het is aangrijpend en aandoenlijk tegelijk.

Storm VN 3_HDC0225

Nog aandoenlijker wordt het als we, daags voordat tyfoon Zweepslag de Vietnamese kust zal bereiken, zien hoe bij het hotel met man en macht geprobeerd wordt de kustbescherming te versterken. We willen het vastleggen, regencapes aan en camera’s mee, het stormt en raast, we proberen onze apparatuur droog te houden onder een paraplu maar het is zinloos, als in een komische film slaat het ding binnenstebuiten en we laten hem los en weg is ‘ie, stuitert over de muur pardoes de zee in.

Storm VN 4_HDC0270

Een vrachtwagen heeft buiten de poort rotsblokken gestort die nu met de hand verder moeten. Ach, wat een gesjouw. Op de kar, dan duwen door rul zand naar de muur waar de lading gelost moet worden. Maar hoe krijg je het op de juiste plaats? Wat zal zo’n rotsblok wegen? Ze sjorren en trekken de kar naar de muur over een geïmproviseerde loopplank, zandzakken moeten het ding op de plek houden. De mannen duwen en trekken, ze roepen elkaar toe om kracht te zetten en dan hup, op goed geluk de zaak omlaag kieperen. Sommige blokken glijden meten de zee in, andere blijven hangen, en langzaam zal de beschermende muur dikker worden en sterker.

Storm VN 5 _HDC0262

Hoeveel mensen logeren in dit hotel? Geen idee, we zien haast nooit iemand, veel zal het niet zijn, vertrokken naar warmere oorden. In elk geval komt niemand kijken naar dit natuurgeweld en het aandoenlijke gevecht van mens tegen natuur. We zijn diep onder de indruk van het doorzettingsvermogen dat we zien, het gaat maar door en door, mannen en vrouwen, verbeten blijven ze sleuren en sjouwen in regen en behalve ons is niemand getuige van hun heroïsche gevecht. Aan alles merk je dat ze blij zijn een beetje waardering te krijgen, al is het alleen maar door je aanwezigheid, een glimlach, een opgestoken duim. Maar vastleggen is beter. Mirjam maakte een kleine gefilmde impressie van één minuut. Zie de link onder de laatste foto. En in het volgende bericht weer iets zonnigere. Hopelijk.

Storm VN 6_HDC0287

4 thoughts on “169. Storm en Stenen

  1. Dus op dit moment (vrijdagavond) loopt wellicht de oostkust onder water. Sterkte in dat geval!

    Da Nang en omgeving ken ik alleen van boven, van vele vluchten van Bangkok naar Taipei. Hele stroken waar kennelijk nog steeds niets wilde groeien, vele jaren nadat ze waren ontbladerd met agent orange, althans dat vertelden we elkaar. Niemand van ons was er ooit geweest, maar het was heel indrukwekkend om te zien.

    Nou goed, sterkte. O ja, dat had ik al gezegd.

    • Dag Richard, goed weer een levensteken van je te krijgen.

      Da Nang is niet zozeer ontbladerd door Agent Orange, in die zin dat het er werd verneveld, zoals elders boven Zuid-Vietnam (met name de Mekong Delta en het grensgebied met Laos, waar de NVA goederen en troepen verplaatste via de Ho Chi Minh route). Da Nang was de belangrijkste luchtmachtbasis van de Amerikanen, waar Agent Orange was opgeslagen. Na de oorlog bleven de resten achter, het sijpelde in de grond, vervuilde grondwater en nabijgelegen visvijvers. Een ramp, met verstrekkende gevolgen. Er is een samenwerkingsverband tussen Vietnam en Amerika om de vervuilde grond te reinigen, maar het is een kostbare en langlopende operatie.

      De storm intussen: de zee blijft waar zij is, stroomt niet over land, maar de wind is krachtig, dat blijft nog wel even zo. Gisterenavond in Hoi An zagen we dat door de aanhoudende regens de rivier zó hoog was dat ze bijna over de kade stroomde. Een wonderlijk gezicht, de vissersbootjes lagen op gelijke hoogte met de kade, alsof ze elk moment op land zouden spoelen.

      Dag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s