162. Stem Van Buitenaf

Soms raak je in gesprekken verzeild waar je liever niet aan meedoet. Of laat ik het zo zeggen: soms heb je van die mensen die tijdens een gesprek opeens uithalen naar van alles en nog wat, waarbij Nederland met stip bovenaan staat. Dat dat we bij buurlanden in een slecht daglicht staan omdat we varkensslachters, kinderpornoproducenten en Jihadleveranciers zijn. Verbazend ongenuanceerde tirades waar ik liever geen deelgenoot van wil zijn, omdat het een benauwd perspectief is.

Natuurlijk, er klopt vast nog een hele hoop niet in dit land, er zal altijd gesleuteld moeten worden. Vindt de oppositie ook, luister maar naar Roemer, Buma en Pechtold, als zij aan het roer komen zullen ze het land in de goede richting sturen, want oei, wat doen Rutte en Samsom het slecht. Vind ik deels ook hoor, zoals ieder ander heb ik een paar maatschappelijke speerpunten waar ik aan hecht, ouderenzorg, milieu, dierenwelzijn. Dat kan beter, ja. En dat met die varkens, dat klopt natuurlijk wel. We produceren gemiddeld 25 miljoen varkens per jaar. 14 miljoen gaan over de kling, de rest wordt levend geëxporteerd. Een krankzinnige situatie, in zo’n klein land. Moet veranderd.

Maar daarnaast zijn we zoveel méér. En daar is soms een stem van buitenaf voor nodig om dat weer helder voor ogen te krijgen. Zoals eind vorige week een paginagroot artikel in NRC Handelsblad. Vier nieuwkomers aan het woord over wat ze zo bijzonder vinden aan Nederland. Vluchtelingen uit Pakistan, Iran, Syrië en Burkina Faso. Vervolgd omdat ze bij een religieuze of maatschappelijke minderheid horen, of simpelweg omdat ze vrouw zijn. Nu wonen ze in Amsterdam, en vorige week ondertekenden ze de participatieverklaring van minister Asscher. Met die handtekening laten ze hun goede bedoelingen zien, en verklaren dat ze de Nederlandse waarden zullen respecteren. Niet dat ze daarmee instemmen met die massale varkensslacht, geen weldenkend mens die dat tot de Nederlandse waarden rekent. Nee, ze beloven naar vermogen bij te dragen aan een samenleving met vrijheid, gelijkwaardigheid en solidariteit, waarin mannen vrouwen gelijke rechten hebben en iedereen recht heeft op een eigen mening.

Vier nieuwe Nederlanders. Vier foto’s, met elk een klein verhaaltje. En allemaal zeggen ze hetzelfde: hier kan je zeggen wat je wilt, zonder bang te moeten zijn voor vervolging. Vrijheid en democratie. Niemand bepaalt hier of je geloof goed is of fout. Wat een weelde! Waarmee ze een monument oprichten voor ons land, voor onze manier van samenleven. Toen ik het gelezen had legde ik ontroerd de krant terzijde. De stem van buitenaf had me weer eens wakker geschud. Wat leven we toch in een heerlijk land, waarin we kunnen zeggen wat we willen en zijn wat we willen zijn. Een land waarin we niet bang hoeven te zijn voor religieuze terreur en waar we ongestraft de draak mogen steken met het koningshuis. Een verworvenheid waar we onze handen voor mogen dichtknijpen. Zeggen wat je wilt is een ongekende rijkdom. Met dank aan de stem van buitenaf.

NRC_IND9837

One thought on “162. Stem Van Buitenaf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s