143. Maatstaf: Fiets (2)

Klik op de foto’s voor grote weergave.

4 augustus 2013. Meissen, porcelijnstad.  Twee maanden geleden, op 5 juni, bereikte de Elbe hier de hoogste stand. Ongelofelijk dat het nog maar zo kort geleden is. De brug waar ik nu sta was onder water verdwenen.

4 augustus 2013. Meissen, porcelijnstad. Twee maanden geleden, op 5 juni, bereikte de Elbe hier de hoogste stand. Onvoorstelbaar, zo kort geleden. De brug waar ik nu sta was onder water verdwenen, de laagstgelegen woningen van de stad liepen vol.

Deze foto geeft een goed beeld hoe hoog het water stond. Overal in de bomen zie je door het water meegevoerde rommel. Graspollen, takken, plastic zakken.  zit tussen de verkeersborden geklemd. Nu ligt de Elbe weer vredig in haar bedding. Wachtend tot ze weer kan troep.

Deze foto geeft een goed beeld hoe hoog het water stond. Vaak zie je in de bomen restanten van door het water meegevoerde rommel. Graspollen, takken, plastic zakken. Hier zit het tussen de verkeersborden geklemd. Nu ligt de Elbe weer vredig in haar bedding. Wachtend tot ze, als een roofdier, weer zal toeslaan.

De wonderschone Frauenkirche van Dresden. Na het vernietigende bombardement van februari 1945, dat gezien wordt als een van de grootste oorlogsmisdaden van de Geallieerden tijdens de Tweede Wereldoorlog, ging 80% van de historische stad in vlammen op. Op bevel van de DDR leiding bleef het staketsel van de vernietigde Frauenkirche jarenlang  als oorlogsmonument. Pas na de hereniging in 1989 werd met de herbouw begonnen. In 2005 wed de kerk opnieuw ingezegend.

De wonderschone Frauenkirche van Dresden. Na het vernietigende bombardement van februari 1945, een van de grootste oorlogsmisdaden van de Geallieerden tijdens de Tweede Wereldoorlog, ging 80% van de historische stad in vlammen op. Op bevel van de DDR-leiding bleef het staketsel van de vernietigde Frauenkirche jarenlang als oorlogsmonument gehandhaafd. Pas na de hereniging in 1989 werd met de herbouw begonnen. In 2005 werd de kerk opnieuw ingezegend.

Het veerpontje bij het stadje Königstein, in wat de 'Sächsische Schweiz' genoemd wordt en in de Vrijstaat Saksen ligt. Gecompliceerde staatkundige boekhouding, maar je hoeft het allemaal niet te weten als je van het landschap wilt genieten.

Het veerpontje bij Königstein, in wat de ‘Sächsische Schweiz’ genoemd wordt en in de Vrijstaat Saksen ligt. Gecompliceerde staatkundige boekhouding. Moet je dit weten om van het landschap te genieten? Welnee.

Nog even doortrappen en het fietspad wordt Tsjechisch. Genieten dus van het effen wegdek. Zie je hoe het een beetje oploopt? Vals plat heet dat. Ik fiets tegen de stroom in, de Elbe gaat omlaag en dus gaat het pad omhoog. Het schip dat bijna langszij komt zit tjokvol dagjesmensen die de Tsjechische grens willen zien. Eenmaal daar, draaien ze weer om.

Nog even doortrappen en het fietspad wordt Tsjechisch. Genieten dus van het effen wegdek. Zie je hoe het een beetje oploopt? Vals plat heet dat. Ik fiets tegen de stroom in, de Elbe gaat omlaag en dus gaat het pad langzaam omhoog. Het schip dat bijna langszij komt zit tjokvol dagjesmensen die de Tsjechische grens willen zien. Eenmaal daar, draaien ze weer om.

Česká republika, en je zult het weten ook. Nee, niet altijd zo, dit is wel heel extreem, de ellende met het hoge water is hier bij lange na nog niet voorbij. Kijk nou toch wat een schade. Of was dit altijd al zo? Gewoon een fietspad dat niet af is, en dan een stopbord er bij?

Česká republika, en je zult het weten ook. Nee, niet altijd zo, dit is wel heel extreem, de ellende met het hoge water is hier bij lange na nog niet voorbij, kijk nou toch wat een schade. Of was dit altijd al zo? Gewoon een fietspad dat niet af is, en dan een stopbord er bij? Beetje zoals de Belgen dat zo goed kunnen. Bij een slecht wegdek gewoon een waarschuwingsbord plaatsen: slecht wegdek. Ben je overal vanaf.

Dit is een deel van de officiële fietsroute in Tsjechië. Het alternatief was zo'n 15 kilometer om over een geasfalteerde weg. Bij ruim 30 graden wil je niet méér kilometers maken dan nodig, dus vooruit. Halverwege denk je: omkeren. Maar wanneer is halverwege? Doorgaan dus. Enkeldiep door water en modder.

Dit is een deel van de officiële fietsroute in Tsjechië. Het alternatief was zo’n 15 kilometer om over een geasfalteerde weg. Bij ruim 30 graden wil je niet méér kilometers maken dan nodig, dus vooruit. Halverwege denk je: omkeren. Maar wanneer is halverwege? Doorgaan dus. Enkeldiep door water en modder.

Die gekke Tsjechen. Je móet hier de rivier over (die nu niet meer Elbe heet, maar Labe), het fietspad eindigt en gaat aan de andere kant verder. Wat te doen? Trappen op, naar de overkant, en daar weer trappen omlaag.

Die gekke Tsjechen. Je móet hier de rivier over (die nu niet meer Elbe heet, maar Labe), het fietspad eindigt en gaat aan de andere kant verder. Wat te doen? Trappen op, naar de overkant, en daar weer trappen omlaag.

Goed op de kaart gekeken. Is er geen alternatief voor die trappen? Ja, een pad langs de rivier, tot een dorpje waar een veerpontje is. Belooft althans de kaart, dus dat is nog maar afwachten, wie weet is de veerman allang naar elders vertrokken. En dat pad? Zes kilometer in weideland verzonken klinkers en de nodige stormschade. Maar er is een geruststellende gedachte: een pad komt áltijd ergens op uit.

Goed op de kaart gekeken. Is er geen alternatief voor die trappen? Ja, een pad langs de rivier, tot een dorpje waar een veerpontje is. Belooft althans de kaart, dus dat is nog maar afwachten, wie weet is de veerman allang naar elders vertrokken. En dat pad? Het blijkt zes kilometer in weideland verzonken klinkers en de nodige stormschade. Maar er is een geruststellende gedachte: een pad komt áltijd ergens op uit. En de veerman bleek thuis, tikte aan zijn pet en zette me keurig over.

Dit was een trap die niet te ontwijken was. Dacht ik. Links het spoor, rechts de rivier, rechtdoor de trap en het gele bordje dat het Tsjechische deel van de Trans-Europese fietsroute markeert. Kán niet, dacht ik. Er is altijd een alternatief. Bleek ook zo te zijn. Een tunneltje onder het spoor en een keurige geasfalteerde weg. Scheelde weer een hoop sjouwen en sleuren.

Dit was een trap die niet te ontwijken was. Dacht ik. Links het spoor, rechts de rivier, rechtdoor het gele bordje dat aangeeft dat dit écht het Tsjechische deel van de Trans-Europese fietsroute is. Over de trap. Kán niet, dacht ik. Er is altijd een alternatief. Bleek ook zo te zijn. Een stuk terug, even zoeken en dan een tunneltje onder het spoor dat naar een keurig geasfalteerde weg leidt. Scheelde weer een hoop sjouwen en sleuren.

Hier was geen alternatief te bedenken. Honkebonk omlaag, onder het spoor door en aan de andere kant weer omhoog. Zwaar, zo'n bepakte fiets. Pièce de résistance is dan zo'n bordje: Kolo Vest! Wat volgens de Duitse vertaling zoveel betekent als afstappen en fiets aan de hand meevoeren.

Hier was geen alternatief te bedenken. Honkebonk omlaag, onder het spoor door en aan de andere kant weer omhoog. Zwaar, zo’n bepakte fiets. Pièce de résistance is dan zo’n bordje: Kolo Vest! Wat volgens de Duitse vertaling zoveel betekent als afstappen en fiets aan de hand meevoeren.

_________________________________________________________________________

One thought on “143. Maatstaf: Fiets (2)

  1. Leuke visuele inzage in de vele obstakels, die houden je in ieder geval alert en creatief🙂, en natuurlijk ook de prachtige plekjes van de reis. Bijna niet voor te stellen dat het water zo hoog is geweest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s