141. Aardige Fietsers

Om te beginnen de bewering dat Nederland en Denemarken de beste fietslanden van Europa zouden zijn. Ik heb intussen ook in Denemarken de nodige kilometers afgelegd en ben, vind ik, tot oordelen bevoegd. Conclusie: buiten de steden is Nederland verreweg superieur. Onze fietspaden, die slimme routes met knooppunten die zo’n beetje het hele land in een netwerk van fietsroutes verdelen, is ongeëvenaard, daar kan Denemarken niet aan tippen. Meermaals reed ik, op weg naar Kopenhagen in wat we gemakshalve ‘het platteland’ noemen, op een fietspad dat onverhoeds eindigde en mij geen andere keus liet dan een drukke provinciale weg te volgen waar nauwelijks ruimte was voor fietsers. Voorbijsnellend verkeer, de klappen van luchtdruk die je krijgt als een auto voorbij dendert, nee, niet leuk. Dat zal je in Nederland zo gauw niet gebeuren. Of eigenlijk helemaal níet, er is altijd een fietsalternatief.

Maar de steden? Ik was vier dagen in Kopenhagen, doorkruiste de stad als wandelaar én fietser en als ik het vergelijk met Amsterdam is Kopenhagen met straatlengte winnaar. Het is er, om het in één woord te vangen, rustiger. En niet alleen omdat de straten breder zijn en daardoor de fietspaden eindeloos veel beter, maar het heeft bovenal met mentaliteit te maken. De Nederlandse fietser, of in elk geval de Amsterdamse, heeft een fuck you mentaliteit. Trekt zich nergens iets van aan, ziet zichzelf als middelpunt van het universum. ’s Avonds met licht fietsen? Welnee! Oversteken en afslaan zonder een hand uit te steken? Waarom zou je! Nee, niet leuk. Een misplaatst, onvolwassen soort anarchisme, want het kan ook anders. Aardiger, zou ik haast zeggen. Of eigenlijk: beschaafder. En in Kopenhagen bestaat het, met een vanzelfsprekendheid die haast aandoenlijk is.

_DSC6898

Toegegeven, anders dan Amsterdam lijkt Kopenhagen gemaakt voor fietsers. Voldoende ruimte, daar begint het mee. De opbouw van de stad, de manier waarop ze is aangelegd, verschilt enorm. Geen grachten en smalle straten, maar een zee van ruimte. Alles in Kopenhagen is wijds en groot, en dan is het een koud kunstje fietspaden aan te leggen van anderhalf meter breed, kruispunten waar blauwe vakken de fietsroute aangeven en de fietser het gevoel te geven geen opgejaagd wild te zijn maar volwaardig deelnemer aan het verkeer. En daar gedragen ze zich dan ook naar, de Kopenhaagse fietsers. Rood licht? In Amsterdam juíst een reden door te rossen. Hier niet. Stoppen, en wachten tot het groen is. En afslaan? Of zelfs maar afremmen? Even een hand opsteken om achteropkomende fietsers te waarschuwen, let op, ik minder vaart. Niet te geloven. Het kán dus wel, solidair verkeersgedrag. Kopenhagen bewijst het. Aardige fietsers zijn het. Al zeg ik ’t zelf. Het stadsbestuur doet er ook alles aan het fietsen te bevorderen. _DSC6920 Op de Dronning Louises brug, vernoemd naar de echtgenote van voormalig koning Christian IX, staat een teller. Of het écht accuraat is weet ik niet, maar ze hebben een manier gevonden om het aantal fietsers dan over de brug komt te tellen. In beide richtingen, dus er moeten aan weerszijden van de brug sensoren zijn ingebouwd. Ik heb naast het telwerk gestaan, en zag met elke voorbijkomende fietser de teller verspringen. Deze foto maakte ik op 17 juli om 16:28. Er waren op dat moment die dag al 19191 fietsers over de brug gegaan. En gerekend vanaf 1 januari dit jaar al 2.545.644. Goede reis! wenst het bord. En bedankt de fietsers dat ze fietsen.

Veel gedaan, die paar dagen in Kopenhagen. Gefietst, want die kans laat je je niet ontnemen, maar ook veel te voet. Diverse musea, waaronder de prachtige Davids Samling, een particuliere collectie van ondermeer 8e tot 19e eeuwse Islamitische kunst- en gebruiksvoorwerpen. Daarna door de haven en kanalen gevaren met een rondvaartboot IMG_1813 (jawel! vroeger in Amsterdam keek ik altijd enigszins meewarig naar toeristen die zich als schapen in zo’n boot van Kooij lieten proppen, maar wat een onzin, het is een heerlijke manier om een stad te zien), gedwaald door de botanische tuin en stadsparken, waar in Kopenhagen ook de begraafplaatsen toe gerekend kunnen worden. Heel apart, en het toont iets van de ontspanning die je in deze stad voelt. Gewoon lekker op een zonnige dag rust zoeken tussen de graven. Meer dan genoeg ruimte, de bomen geven koelte, en de familie Rasmussen ligt er al zó lang, die heeft er echt geen last van.
Ook bezocht ik het Christiansborg paleis, waar vroeger de koninklijke familie woonde en nu het Deense parlement zetelt. Verschillende ruimtes schijnen nog door het koningshuis gebruikt te worden voor staatsbanketten en speciale ontvangsten. Vreemd. Waar ook ter wereld je een paleis bezoekt, Rusland, Denemarken, Frankrijk, op de een of andere manier zijn ze allemaal hetzelfde. Grandeur laat zich maar op één manier vertalen, en dat is in overdaad. Kroonluchters, enorme zalen met glanzend gepolitoerde vloeren, muurgrote schilderijen van illustere voorgangers, alles is erop gericht je klein te voelen. Behalve dan de leden van het koninklijk huis. Die voelen zich hier senang. Denk ik tenminste. Maar als je niet beter weet? Als dit is waar je opgroeit, hoe kan je dan voeling hebben met de rest van de wereld? Altijd opgedoft, altijd protocollen, altijd onecht. Vreselijk. Het enige voordeel dat ik kan bedenken is dat je nooit financiële zorgen hebt. Maar ik benijd ze niet. Zo iemand kan niet op z’n fiets stappen, zijn koningin ten afscheid kussen en zeggen: vrouw, ik ga, en kom over enkele weken weerom.

_DSC6903

Buiten het paleis staat het standbeeld van een andere koning, Frederik de Zevende. Te paard, natuurlijk. Een beetje Deense koning zit op een paard. Een volgend vorst, Christian X (1870-1947), was ook gek op die viervoeters en is de geschiedenis ingegaan als de man die elke dag een blokje om ging en zich tussen het volk mengde. Hoog te paard, maar toch. In de koninklijke stallen, waar nu geen paard meer te zien is maar waar oude koetsen en karossen staan opgesteld, staat in een lege paardenbox een beeldscherm waar een zwartwit filmpje wordt getoond met de koning te paard tussen zijn juichende volk. ‘Hij was zo precies dat je de klok er op gelijk kon zetten en de mensen op de minuut wisten wanneer hij zou langskomen’, vertelt de commentator. Geen bewaker te zien trouwens in die filmbeelden, alleen die man op z’n paard tussen het juichende volk. _DSC6904 Over deze koning Christian X deed lange tijd het verhaal de ronde dat toen de Duitsers Denemarken bezetten en de Joden gedwongen werden een gele ster te dragen, dat X daags daarna op zijn paard kwam aanrijden met een ster op de borst. Waarna het Deense volk dat óók deed en de Duitsers de echte Joden niet meer van de rest van het volk konden onderscheiden. Een ‘I am Spartacus’ legende van de eerste orde. Een broodjeaapverhaal natuurlijk, maar het is niet uit de wereld te krijgen. Ook Leon Uris maakte er in zijn boek Exodus dankbaar gebruik van.
Maar terug naar het standbeeld van Frederik op het plein tegenover het paleis. Zelden zag ik een tekst die zó compact en to the point was als wat er op deze sokkel staat, en die de man van koninklijke bloede, onbedoeld wellicht, terugbrengt tot zijn ware menselijke proporties. Geen woord teveel, het drama van het menszijn in een notendop. Geboren 1808. Koning 1848. Dood 1863.

En omdat ik er tóch was, in Kopenhagen bedoel ik, ook maar eens langs het beroemdste restaurant van de wereld gefietst: Noma. Twee sterren, en drie jaar achtereen uitgeroepen tot ’s werelds beste. Als je nu reserveert mag je in oktober komen. Niet goedkoop: Menu inclusief wijnarrangement € 335. IMG_1850-2
’t Was even zoeken, een pakhuis bij de oude haven. Nergens een verwijzing, geen bord langs de straat, niets. Verkeerd gereden? Nog een keer. En toen pas zag ik het. Eén enkel woord aan de gevel, meer niet. Zelfs de aanduiding restaurant ontbreekt. De naam is voldoende. Bescheidenheid? Integendeel. Het getuigt van een zelfverzekerdheid van bijna koninklijke allure: ze weten me toch wel te vinden.

_________________________________________________________________________

2 thoughts on “141. Aardige Fietsers

  1. Heerlijk verslag! Leuke wetenswaardigheden! Fiets nog een tijdje verder en vertel er af en toe van!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s