90. Een Kwestie van Beschaving (1)

Is er een samenhang tussen mensenrechten en dierenrechten?

Anders gezegd: kan je aan de manier waarop we met onze dieren omgaan aflezen hoe beschaafd we zijn? Als dat zo is, dan is het droef gesteld. Met ons, de mens. Niet alleen in Nederland, maar overal. En dan ook echt overal.

Eerst even beschaving. Hoe meet je dat? Volgens welke indicatoren? Ik herinner me hoe Mirjam en ik, vroeg in de jaren negentig, in India na een lange busreis bij een station uitstapten. Jodhpur, als ik me goed herinner. De fameuze blauwe stad in de Thar woestijn van Rajasthan. Buiten de bus krioelde het van de bedelaars, veel van hen waren mismaakt. Het ergste was een verlamde man die zich voortbewoog op handen en knieën, en die lichaamsdelen beschermde met stukken buitenbad van een auto. Steeds na een paar meter was hij zo moe dat hij zich plat op zijn buik liggend vooruitschoof. En elke keer voordat hij die voorwaartse beweging maakte, duwde hij een geldbakje voor zich uit. Soms wierp iemand een muntje in dat bakje, maar meestal niets. Mensen stapten over hem heen, vonden hem lastig, hij lag in de weg. Sommigen maakten wegjagende bewegingen, als tegen een hond, sjoe, sjoe. En Mirjam zei: een land dat dit accepteert is niet beschaafd.

Over China zijn we het gauw eens, mag ik toch hopen. Mensenrechten bestaan daar al helemaal niet, alles wat een eigen mening heeft gaat naar het cachot. Niemand weet waar Nobelprijswinnaar Liu Xiaobo is gebleven, en onlangs verdween Ai Weiwei, de bekendste moderne kunstenaar van China en ontwerper van het prachtige Olympische Stadion in Peking, wegens ‘economische misdaden’ achter de tralies. Bob Dylan, die vorige week in Peking optrad, werd verboden zijn ouwe hit ‘Blowing in the Wind’ te spelen. Want te opruiend. Nee, ’t is nog steeds niet pluis, daar in China. Voor dieren al helemaal niet. Aan dierenwelzijn hebben ze geen boodschap, er is niet één wet waar iets dergelijks is vastgelegd, en dus kan iedereen doen wat hij wil. Dieren levend villen, bijvoorbeeld. Ik maakte daar al eens melding van (zie #65, Broodje Walvis, juni 2010).

Terug naar eigen land. Hoe staat het hier? Ik zei het al, ’t is droef. We doen ons voor als een beschaafde natie en hebben de mond zo vol normen en waarden dat we over onze tong struikelen, maar goedbeschouwd zijn we barbaren. Waarom? Omdat we op het gebied van dierenwelzijn onder het mom van godsdienstvrijheid zulk erbarmelijke situaties tolereren, dat we ons kapot moesten schamen. Concreet: het onverdoofd slachten van dieren omdat koran en thora dat zouden voorschrijven.

Maar het lijkt erop dat er verandering in komt, want morgen behandelt de Tweede Kamer de door de Partij voor de Dieren ingebrachte initiatiefwet die een eind moet maken aan pijn en stress bij dieren waarbij zonder verdoving keel en luchtpijp worden doorgesneden. Hoe is het mogelijk dat Nederland zo lang geaarzeld heeft aan deze barbarij een einde te maken? Altijd internationaal haantje de voorste, en nu een kniebuiging voor de knoet van religieuze fanatici die menen dat vlees alleen dan genuttigd kan worden als het volgens hun barbaarse wetten geslacht is. Oostenrijk, Zwitserland, Denemarken, Finland, Noorwegen, Estland, IJsland en Nieuw Zeeland gingen ons voor, Turkije volgt eind dit jaar. Turkije! Waar 99% van de bevolking moslim is.

Het rare is, dat het in ons land allang verboden is, onverdoofd slachten, maar voor joodse en islamitische groepen wordt een uitzondering gemaakt omdat het onder de vrijheid van godsdienst zou vallen. Vrijheid van godsdienst! Om in joodse terminologie te spreken: gotspe. Want waar hebben we het over? Ergens in de grijze oudheid hebben joodse en islamitische geestelijken gezegd dat je alleen vlees van gezonde dieren mag eten, niet van dode dieren. Een reinheidsbeginsel, om het analfabete volk te leren dat ze geen vlees van een kadaver mogen afsnijden. Toen heel redelijk, maar dit is de 21e eeuw, de mensen weten beter en wat ooit een educatief gebod was, is lang en breed achterhaald. Zou je zeggen. Maar nee, de religieuze fanatici houden hardnekkig vast aan oude geboden, en die zijn zo bezopen dat je er alleen om kunt lachen, omdat het alle redelijkheid ontbeert. Moslims zeggen dat een dier niet mag worden verdoofd omdat dieren levend moeten worden geslacht en verdoving is een soort dood. Orthodoxe joden zeggen dat een dier vóór de keel wordt doorgesneden nog vier stappen moet kunnen doen om aan te tonen dat het gezond is. Als hij verdoofd is kan hij dat niet, en dús moet het mes er bij volle bewustzijn in. Vier stappen! Waarom? Wat betekent het? Niets en niemendal, maar ze weten van geen wijken. Noemen het hun grondrecht en zeggen dat ze desnoods naar het Europees Hof voor de Mensenrechten (!) zullen stappen mocht het parlement akkoord gaan met het wetsvoorstel. En om de gekte compleet te maken: vandaag deed een delegatie rabbijnen Nederland aan en ze gaven een persconferentie op Schiphol. En ze riepen oh wai en noemden het dreigende verbod “een grote slag voor de Joodse gemeenschap”. Zo zei een Amerikaanse rabbijn, apart voor deze bijeenkomst uit New York overgevlogen en niet van gevoel voor drama gespeend: “Dit is een historische dag. Jullie hebben ons met open armen ontvangen, vierhonderd jaar lang. Jullie waren ons baken. Het gordijn wordt nu dichtgetrokken. Onze ziel is gebroken.”

Goed. Zakdoeken weg en terzake. Waar hebben we het eigenlijk over? Kunnen partijen zich een voorstelling maken van wat onverdoofd slachten precies inhoudt? En, als er onverdoofd slachten is, dan is er dus ook verdoofd slachten. Wat is dat precies? Heel eenvoudig. Schapen worden met elektroden buiten bewustzijn gebracht en runderen krijgen een pen door de hersens. Paf, en ze liggen op de grond. Van het doorsnijden van de keel en het leegbloeden merken ze niets. Onverdoofd slachten echter, ja, dat is een ander verhaal. Eerst een kleine, voorzichtige introductie. Hou je vast:

Maar nu het echte werk. De Belgische organisatie Gaia (Global Action in the Interest of Animals) laat in een filmpje eerst zien hoe het verdoofd slachten in zijn werk gaat. De koe staat rustig in de schietkooi en merkt niet eens dat de slachter er is. Als de pen in zijn hoofd wordt geschoten, valt hij neer. Boem. Klaar. Daarna echter krijgen we de gruwel van het onverdoofd slachten te zien…

Wees gewaarschuwd, de beelden zijn schokkend. Maar iemand zei ooit: wat de wereld niet ziet, weet zij niet. Daarom: kijk, en weet. Klik hier.

Moeten we dit accepteren? Nee, natuurlijk niet. Het is te achterlijk voor woorden dat deze verschrikking wordt goedgepraat onder het mom van godsdienstvrijheid. Als we een beschaafde natie willen zijn, dan is de spelregel simpel: de vrijheid van godsdienst eindigt waar dierenleed begint.

Tot slot nog een film waarin ook het wetenschappelijke aspect nader wordt belicht. Immers, partijen slaan elkaar om de oren met rapporten of en zo ja hoeveel pijn een dier lijdt als hij bij volle bewustzijn gekeeld wordt, maar van mij mag dat allemaal overboord. Je hoeft geen wetenschapper te zijn om te weten wat er gebeurt. We hebben allemaal oren en ogen en een gezond stel hersens, en als je zo’n spartelend rund ziet, doodsbang in zo’n kooi, wat wil je dan nog meer voor bewijs?

Morgen is een testcase voor onze samenleving. CDA, Christen Unie en SGP willen het joods-islamitsch verzet niet voor de voeten lopen. De Partij voor de Dieren durft dat gelukkig wel.

Een kwestie van beschaving.



6 thoughts on “90. Een Kwestie van Beschaving (1)

  1. Ik kon het filmpje nauwelijks uitkijken. Eerlijk gezegd: ik ben er mee gestopt.
    Het maakt je zo boos dat dit nog steeds praktijk is bij mensen wier godsdienst is blijven steken in een periode van duizenden jaren geleden.

  2. Goed blog Hans! Kan ik zeer waarderen. Goed denken. Goed schrijven. En engagement. Fijne combinatie.
    “Westerse beschaving? Dat zou mooi zijn.” zei Ghandi ooit geloof ik.
    Komen er meer blogs met dit thema? Hoop het.
    Groeten uit Simeå. De sneeuw is nu bijna weg. Het wordt hier met het uur groener.

  3. Dag Maarten, ouwe buurman –
    jazeker, deel twee volgt dezer dagen, er gebeurt hier van alles in het kielzog van het kamerdebat gisteren.
    En die filmpjes? Zo goed als niemand heeft er naar gekeken, ik kan dat zien aan de ‘clicks’ in mijn statistieken. Het is ook te smartelijk om naar te kijken.
    Then again: wat de wereld niet ziet, weet ze niet.

  4. Wederom een topblog (door #65 was ik al fan)! En inderdaad: ook ik heb niet naar het filmpje gekeken. Ik lig al te vaak wakker van nare beelden die door mijn hoofd spoken en ik weet helaas al hoe het afloopt.
    Ik heb wel je goede voorbeeld gevolgd en ga voortaan (2-)wekelijks (even kijken hoe het loopt) een blog bijhouden over dieren(on)welzijn. Wie weet kan ik net als jij, mensen inspireren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s