85. Banaal

Octopus Paul is dood en ook ijsbeertje Knut is over zijn houdbaarheidsdatum heen, want het witte knuffeldiertje van weleer is nu een volwassen mannenbeer waarmee het kwaad kersen eten is.

Maar vrees niet, we zijn gered, want er is een nieuw troeteldier opgestaan: Schele Heidi, een buidelrat uit de Leipziger Zoo.

Foto: AP/Volkskrant

Naar verluidt wordt het dier pas in de zomer voor het eerst aan het publiek getoond, ze bestaat tot nu alleen nog op film- en fotobeeld. Maar onze oosterburen lopen er nu al mee weg, ze zien het als een ‘Herwaardering voor Duitsland’ (?) en op de achtergrond begint de marketingmachine al aardig op stoom te komen: pluche knuffeldiertjes en andere Heidi-gerelateerde parafernalia worden klaargelegd voor het grote zomeroffensief.

Tot zover niets aan de hand. Gewoon mensen die het een beetje in de bol is geslagen, moet kunnen. Maar dan dit: de Amerikaanse zender ABC heeft de dierentuin benaderd of Heidi naar de uitreiking van de Oscars in Los Angeles mag komen om de bijeenkomst luister bij te zetten. Cross-Eyed Opossum At 2011 Oscars? Heidi Asked To Join Academy Awards Ceremony! koppen de kranten, maar het feest gaat niet door, want, zo zegt de directeur van Leipzig Zoo: het dierenwelzijn staat voorop en we willen niet dat Heidi bij de Oscars belachelijk wordt gemaakt.

Ho. Stop. Druk op replay. Wát zei de directeur? Het dierenwelzijn staat voorop en we willen niet dat Heidi bij de Oscars… nee nee, nog even terug, die eerste woorden, wát zegt hij daar? Het dierenwelzijn staat voorop.

Stil maar. Niet meteen ontploffen. Eerst tot tien tellen.

Wat is dit voor krankzinnige wereld? Overal slaan ze elkaar de hersens in, Afghanistan, Iran, Irak, en wie weet wat dit weekeinde aan ellende zal brengen op het Tahrirplein in Caïro, maar als we even kunnen brengen we de essentie van het menselijk bestaan terug tot iets aaibaars, iets waar we allemaal och en ach bij kunnen voelen en gaan we godbetert zeuren over het welzijn van een schele buidelrat. Dierenwelzijn! Wat zou er in hemelsnaam met dat beest kunnen gebeuren als iemand inderdaad krankzinnig genoeg is om het kreng naar LA te vliegen waar ze dan door Anne Hathaway en James Franco op de arm wordt genomen en aan het fêterende filmvolk wordt getoond. Maar nee, er wordt geneuzeld over iets abstracts als ‘dierenwelzijn’ en wie weet bemoeien de dierenbescherming en PETA zich er ook nog wel mee, je weet maar nooit, want oh guttegut, arme Heidi.

Goed. Even wakker worden graag. Onlangs een piepklein een-kolommertje in de Volkskrant met deze kop:

Liepen we hiertegen te hoop? Hebben we protesten gehoord tegen dit afschuwelijke dierenleed? Heeft iemand hier de vuist geheven en geprotesteerd tegen de idiotie dat zoveel dieren samengeperst in een afgesloten ruimte leven? Kan iemand zich een voorstelling maken van de verschrikking van brandende stallen waar negentigduizend dieren in doodsangst tevergeefs proberen aan de vlammen te ontkomen? De angst, de pijn? Wat nou, dierenwelzijn. Ach man, wat kan het je schelen, ’t zijn maar kippen. Nee, als het schele buidelratten geweest waren, dán ja…

O wonder! roept Miranda in Shakespeare’s The Tempest, how many goodly creatures are there here! O brave new world that has such people in it! Ja, daar zijn we mooi klaar mee, met die wereld. Goodly creatures? Wij, de mens? Welnee, we zijn een platvloerse meute die de banaliteit tot levensvorm heeft verheven en als puntje bij paaltje komt hebben we geen boodschap aan iets dat ons niet direct raakt. We roepen Hosanna voor een schele buidelrat maar accepteren intussen de verschrikking van ontelbare dieren die elke dag een miserabel bestaan leiden omdat onze portemonnee de maatstaf aller dingen is. We willen kiloknallers, en dus accepteren we megastallen waar behalve vlees ook dierenziektes en tomeloze ellende gekweekt worden. En we halen onze schouders op en zeggen ja, lullig, maar we kunnen er toch niets aan veranderen?

Dat kunnen we wél. Ook al is de banaliteit van het leven overal tast- en zichtbaar, en kunnen we niet veel anders dan ons hierover vrolijk maken omdat je anders depressief wordt, maar we kunnen intussen wel groepen steunen die zich tegen deze misstanden te weer stellen. De onvolprezen Partij voor de Dieren bijvoorbeeld, die begin deze maand een moratorium bepleit heeft op de bouw van megastallen. En Stichting Wakker Dier, met z’n voortreffelijke acties tegen de massale vee-industrie. En als we dat gedaan hebben is ons geweten gesust en gaan we met z’n allen gezellig naar Leipzig, om een schele pluche Heidi te kopen.

10 thoughts on “85. Banaal

  1. hans het blijft smullen je verhalen, wat een gave !

    ps we moeten weer eens wat doen !groet ook aan mirjam mede namens annet,henk.

  2. Hans, liefste, ik begrijp niet waarom jij nog steeds geen columnist bent bij een grote krant. Jouw teksten verdienen een groter publiek. Dit is weer een juweeltje. En ja, we leven in een krankzinnige werkelijkheid.

    • Richard, m’n beste, ik was niet kwaad. Verontwaardigd ja, zoals ik hieronder ook ex-buurman Maarten (nu verhuisd naar Zweden) schreef. Want verontwaardiging is een vruchtbare drijfveer, brandstof voor de geest.

      Erreg leesbaar? Dan is ’t goed, want precies wat het moest zijn. Dank, en heb het goed, straks, in Japan.

  3. Begrijp ik het nou goed dat het verbranden van 90.000 kippen wél en het belachelijk maken van een rat géén kwestie van dierenwelzijn is? Alles wat met dieren gedaan wordt en niet in het belang van dat dier is dient te worden veroordeeld. Deze gespeelde verontwaardiging van de heer De Clerq zint mij niet. Juist in een wereld waar mensen elkaar wederzijds de hersens inslaan is het belang van een rat op een normaal leven van belang. Kennelijk zat De Clerq verlegen om een onderwerp en heeft hij dit non-item uit zijn toetsenbord geranseld. Geleuter!

    • Ha Martijn.
      Hans laat zien hoe je ondanks of door boosheid of verontwaardiging ontzettend zinnige dingen kan zeggen of schrijven.
      Jij hebt wat dit betreft nog wat te leren.
      Goed lezen, helder nadenken en vooral niet te voorbarig met je insinuaties want anders wordt het een rotzooitje en daar is niets (dieren) en niemand mee gediend.

  4. Bloeddruk-wise is het misschien beter van niet maar wat mij betreft mag jij je best wat vaker boos maken.
    Hoe vaker we in een heldere spiegel kijken, hoe beter.

    Overigens hartelijke groeten vanuit een wit besneeuwd stralend zonnig Zweden!

    • Maarten, dank.

      Geestig, dan men mij schuimbekkend achter het toetsenbord denkt. Verontwaardigd, ja. Je kent toch die spreekwijze? Ik ben niet boos, hoogstens een tikje teleurgesteld. Want voor de zoveelste keer moet ik mijn mensbeeld bijstellen.

      En Martijn, hierboven? Ach, laat maar. Het joch moest zijn gram halen. Waarschijnlijk slecht geslapen, of ruzie met mevrouw Martijn. Zoals die dingen werken. Ik ga hem dan ook het verschil tussen een retourtje LA en levend verbranden in een hels vagevuur niet uitleggen. Chacun à son goût!

      Groet, ook, jullie, uit de Fryske polder, waar een woeste storm ons om de kop buldert.

      • Ook ik moet beter lezen. Ik zie het nu. Je telde eerst tot 10. Effectief middel.
        Ik krijg zowaar een beetje heimwee als ik aan die power Zuid-Westers terugdenk. En je fles wijn met sympathieke kaart in de brievenbus.
        Hou je pet op en de pannen op het dak!

  5. Beste Hans, je kent inmiddels wel mijn liefde voor dieren; wij hebben veel dieren gehouden en gehad.. ik vind het erg belangrijk dat elk wezen op aarde tot zijn recht komt… dan kan ik leven met de voedselketen.. en sta ik dus wel het liefst boven aan die keten, om te kunnen kiezen waar ik trek in heb!!! Maar kom mij niet aan met de Partij voor de Dieren of de Stichting Wakker Dier… als zij werkelijk om dierenwelzijn geven, zijn ze bij mij erg welkom. Tot nog toe ken ik ze niet anders dan recalcitrante individuen die erg met twee maten meten: als er economisch gewin aan te pas komt, staan ze op hun achterste benen. Maar al die miljoenen huisdieren die doodgeknuffeld worden door hun baasjes die niet tot hun roedel behoren en waar ze totaal niets tegen in te brengen hebben…. drie Deense Doggen op een flatje drie hoog achter…. Sowieso, elke hond die moet wachten totdat hij uitgelaten wordt door zijn baasje… en dan daar waar het baasje het wil en hoelang het baasje het wil…. idem katten….
    Laat die mensen allemaal een buidelrat nemen: met een beetje geluk is-tie scheel en ziet-ie de wereld in zijn juiste perspectief: leven en laten leven!!!!
    Wilma

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s