83. Ezelsbrug

Groot nieuws. Het ezelsbruggetje om de Eurolanden te onthouden is niet langer Ding Flof Bips maar Sms FF Bondige Clips.

Ding Flof Bips? Ik moet te lang in het buitenland geweest zijn, of gewoon met m’n kop bij belangrijker zaken, want ik had er nog nooit van gehoord, van Ding Flof Bips. Maar de bedoeling is dat het ezelsbruggetje je helpt te onthouden dat het om Duitsland Ierland Nederland Griekenland Finland Luxemburg Oostenrijk Frankrijk België Italië Portugal en Spanje gaat. Of ging, want het is alweer achterhaald. Er zijn nieuwe Eurolanden bijgekomen en het nieuwe ezelsbruggetje is Sms FF Bondige Clips.

Ik kijk er naar en voel me verloren. Want de premisse van een ezelsbruggetje is dat het een hulpmiddel moet zijn om iets te onthouden, maar dan moet je wel eerst dat ezelsbruggetje zien te onthouden, en hoe doe je dat? Waar moet ik dat opbergen? Welk deel van m’n hersens heeft ruimte voor Sms FF Bondige Clips?

Nog iets geks. Ik weet niet eens waarom het ezelsbruggetje heet. Het suggereert iets eenvoudigs, ook nog in die verkleinvorm, maar wat is er zo eenvoudig aan een ezelsbrug? Wat is een ezelsbrug eigenlijk? Het woordenboek verklapt dat  het iets bouwkundigs is, maar meteen voel ik me weer als Alice in Wonderland, want ik lees over in- en uitzwenkende lijnen met een hellend beloop die op de top in een punt samenlopen. Daar blijkt mijn hoofd niet voor ingericht, want na drie keer lezen kan ik er nog steeds geen plaatje bedenken bij uitzwenkende lijnen met een hellend beloop. En waarom noemen ze dat dan ezelsbrug? Wat is het verband? De enige uitleg van de letterlijke betekenis die ik heb kunnen vinden vond ik weinig overtuigend: het zouden de planken zijn, die in de bergen over de ravijnen werden gelegd om de weg voor de (pak)ezels te verkorten. Maar hoe kom je vanuit de bergen bij de taal?

In de Opperlandse taal- en letterkunde wordt ezelsbrug omschreven als een methode om iets te onthouden door iets groters te onthouden. Sorry Battus, maar volgens mij is het precies omgekeerd. Je onthoudt iets kleins teneinde iets groots te kunnen onthouden. Om werkwoorden te vervoegen heb je ’t Kofschip nodig, met de tv-tas weet je de volgorde van de Waddeneilanden en het aantal dagen van de maand tel je via de knokkels van je vingers, weet je tenminste dat juli en augustus er 31 hebben, maar de 28 of 29 van februari moet je dan weer apart onthouden. Dat is dus een ezelsbrug waar een plank ontbreekt.

Bovendien, en dit is waar het om gaat, er is niets gemakkelijks aan de combinatie ezel en brug. Integendeel. Onze bruine ezel Lodewijk, die nu toch al zo’n vier, vijf jaar bij ons woont en al die jaren onbekommerd over het houten bruggetje liep waarmee ze naar het aangrenzende weiland kon komen, stond onlangs stokstijf aan gene zijde van de sloot, met grote angstogen en laaghangende oren naar de brug kijkend. Het schemerde, de andere dieren waren lang en breed overgestoken en veilig op stal, maar Lodewijk vertikte het. Geen idee vanwaar opeens die angst. Het werd donker. Aan haar lot overlaten en desnoods de hele nacht op het weiland, met regen en koud? Nee. Dus gingen we aan de slag en probeerden het onwillige ezelslijf in beweging te krijgen. We trokken en duwden, riepen en lokten, rammelden met een emmer met brood, appels en biks, maar nee. Als een gekooide panter liep ze heen en weer, maar durfde geen voet op de houten brug te zetten. Tot Mirjam een idee had. Ze haalde een armvol stro en hooi en strooide dat op de brug. En zie, als betrof het een diva voor wie een rode loper wordt uitgerold, stapte Lodewijk voorzichtig op het tapijt van stro en schuifelde naar de overkant. De dag erna wandelde ze als vanouds doodgemoedereerd over het houten plankier, alsof de gebeurtenis van de vorige dag uit haar herinnering gewist was.

Nee, er is maar éen ezelsbrug, en dat is Lodewijk zelf. En dan niet overdrachtelijk of spreekwoordelijk, maar letterlijk. Een van onze dwerggeiten, jong en ondernemend en dus geïnteresseerd in de wereld buiten de omheining, heeft ontdekt dat zo’n grote bruine ezel een ideale brug vormt tussen het eigen land en de wereld daarbuiten. Ze springt op Lodewijks rug en van daar gaat ze met een ferme sprong over het hek.

Sms FF Bondige Clips? Kofschip? Tv-tas? Welnee. Lodewijk!

foto: mirjamletsch.com

2 thoughts on “83. Ezelsbrug

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s