43. Bijvoorbeeld De Buurvrouw

Schaam ik me wel eens voor de vertegenwoordigers van mijn land? Ach, als het oranjelegioen weer ergens hossend en kotsend de beest uithangt, daar word je niet vrolijk van. Maar dat is niet ‘mijn land’, met die folklore hoef je je niet te vereenzelvigen. Met onze parlementsleden ligt het genuanceerder. Dat zijn wél onze vertegenwoordigers, en over het algemeen is dat toch fatsoenlijk volk. Toegegeven, in de periode Van Agt en Lubbers had ik soms last van enig onbehagen, maar in grote lijnen zijn onze opeenvolgende kabinetten niet echt iets om je voor te schamen.
     Maar daar is nu verandering in gekomen. Jan Peter Balkenende, het gezicht van Nederland, ons visitekaartje op internationale podia, is me een gruwel. Wat een lafhartig uilskuiken. En waarom? Omdat hij de dalai lama, als deze begin juni in Nederland te gast is, niet wenst te ontmoeten. Naar eigen zeggen heeft hij dat besluit in overleg met de overige kabinetsleden genomen, waarmee het kabinet tegen de uitdrukkelijke wens van de Tweede Kamer in gaat. Groen Links heeft zelfs geprobeerd via een motie een ontmoeting af te dwingen, maar tevergeefs. In Balkenendes eigen woorden: ‘het kabinet heeft een eigenstandige afweging gemaakt’.  En met welk motief? Hij wil de relatie Nederland China niet onnodig verstoren.
     Let wel: voordat het kabinet tot dit standpunt kwam, waren de Chinezen er als de kippen bij om de Nederlandse regering te waarschuwen dat een officiële ontvangst de relatie tussen beide landen zou schaden. Altijd hetzelfde liedje met die vervelende Chinezen. Ze zien de dalai lama als de in ongenade gevallen vertegenwoordiger van een opstandige Chinese provincie, blijven tegen beter weten in volhouden dat hij aan het hoofd van een terroristenkliek staat en wee degene die het waagt de inmiddels 74-jarige monnik op staatsniveau te ontvangen. Dan zwaait er wat. Op economisch vlak natuurlijk, het machtsmiddel bij uitstek.
     Maar niet iedereen trekt zich daar iets van aan: de Duitse bondskanselier Merkel lapte in 2007 de Chinese oekaze aan haar laars en ontving de dalai lama met alle egards, en zuiderbuur Sarkozy wilde in 2008 hetzelfde doen maar toen was het de dalai lama zelf die van een ontmoeting afzag. Met de onlusten in Lhasa nog zo vers in het geheugen wilde hij, uit angst voor nog meer represailles in Tibet, de Chinezen niet onnodig op de tenen trappen.
     Maar wat doet onze Balkenende? Neemt hij een voorbeeld aan de buurvrouw? Neen. Balkenende buigt diep voor de Chinese chantage. Want handel, nietwaar. Daarin betuigt Jan Peter zich een echte Nederlander. VOC mentaliteit, toch? Je weet niet waar je kijken moet van schaamte. Want Nederland, dat zich altijd opwerpt als een samenleving die solidariteit hoog in het vaandel draagt, had een symbolische daad kunnen stellen die zijn weerga niet kent.
     Wat wil het geval: de komst van de dalai lama naar Nederland is op 4 juni, en het toeval wil dat zijn bezoek exact samenvalt met de 20-jarige herdenking van het neerslaan van de studentendemonstraties op het Tiananmen-plein. Weten we het nog? 4 juni 1989: tanks en mitrailleurs bestoken een ongewapende studentenmassa die pleiten voor meer transparantie en democratie. Wat volgt is een bloedbad. Niemand weet precies hoeveel doden, mensenrechtenorganisaties zeggen duizenden, de Chinese machthebbers houden het op slechts (!) 250. En nog steeds zit een onbekend aantal achter tralies of heeft huisarrest. De Chinese dictatuur draait nog steeds op volle toeren, met de naderende herdenking van het bloedbad van 1989 gaan mogelijke dissidenten preventief de bak in, maar Balkenende, premier van “solidair Nederland”, maakt een diepe knieval voor de economische macht van diezelfde dictatuur en wil de dalai lama niet de hand schudden en met hem op de foto want hij wil China, waarvan iedereen weet dat het nog steeds een verfoeilijk dictatoriale boevenbende is, te vriend houden omdat het een belangrijke afzetmarkt is voor Nederland. Wat leerden we ook alweer op de middelbare school? Pecunia non olet.

En zo zijn we terug bij de vraag van het begin en het antwoord is duidelijk: ja, soms schaam ik me voor de vertegenwoordigers van mijn land.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s