42. Rare Vogels

Vanaf het moment dat een van onze drie kippen tijdens een storm in de sloot waaide en verdronk, zijn de overgebleven twee vrijwel onafscheidelijk. Dag en nacht samen, behalve als een van hen een ei moet leggen, dan geldt absolute privacy. Is de klus geklaard, dan weten ze niet hoe snel ze met een hoop gekakel elkaars gezelschap weer moeten opzoeken.
     Maar er is iets nieuws. Of het met de bizarre verdrinkingsdood van hun vriendin te maken heeft weet ik niet, maar sinds enige tijd hebben ze ’s middags een meditatieve periode. Ik ben er geen voorstander van dieren menselijke eigenschappen toe te dichten, maar het lijkt op een moment van inkeer. Langdurig staan ze voor het raam en kijken naar zichzelf. Vrijwel onafgebroken, twee, drie uur lang starend naar hun spiegelbeeld…

kippen buiten + wm

En dan de nestvogels. Het krioelt er van rond ons huis, en als je goed oplet weet je al gauw wie waar een nest heeft. Of het predikaat raar hier van toepassing is weet ik niet, maar het is me een raadsel hoe het kan dat de ene soort z’n broedsel zoveel sneller het nest uitwerkt dan de ander.
     Neem de Grote Lijster. Ze hadden een nest in de klimop op de westgevel van ons huis. Ik heb het vrij nauwkeurig bijgehouden, en als mijn berekening klopt zijn de drie jongen na zestien dagen uitgevlogen. Een ongelofelijke prestatie, het zijn echt kanjers en de ouders moeten zich half dood gewerkt hebben om dat opgroeiende spul te voeden.
     Maar dat doet de pimpelmees toch ook? Die brengen hun jongen groot in het nestkastje bij de keuken. Het moet een volle boel zijn daar binnen, want ik hoor ze al drie weken piepen, en nog steeds zie ik de ouders met volle snavel af en aan vliegen. Onbegrijpelijk. Waarom heeft een pimpelmees langer nodig dan een lijster?
     Dat is me trouwens wat, zo’n nest met drie opgroeiende lijsterpubers. Die opengesperde strot, en proppen maar …

grote lijsters juvenile + wm

Wie wél het predikaat raar verdient is de eend, daar ben ik nu wel achter. Je zou toch zeggen dat een vogel gedurende de evolutie een keer begrepen moet hebben dat als je je gedeisd houdt, dat ze je dan niet zien. Toch handig, in een wereld waar je ’s ochtends niet weet of je de avond zult halen. Maar eenden doen er álles aan om hun aanwezigheid te verraden. Als ze rustig blijven zitten, zo half verscholen in het riet, is er niets aan de hand. Maar nee hoor, die drama queen moet zo nodig laten zien dat hij er is. Met een hoop kabaal knalt hij als een mini-helicopter vrijwel loodrecht het water uit …

opvliegende woerd + wm

De vrouwtjes kunnen er ook wat van, trouwens. Vooral als ze op pad zijn met hun kroost. Ware slachtingen moeten zich ongezien afspelen hier in het schijnbaar zo vredige Friese land. Zie je ’s ochtends een moeder met tien kuikens, komt ze ’s avonds weer voorbij zwemmen met nog maar de helft in haar kielzog. Overal loeren gulzige snavels. Doodzonde, want haast niets zo aandoenlijk als een klont jonge eendjes …

eendekuikens + wm

Om dat kwetsbare spul beschermen is de evolutie tot een merkwaardige oplossing gekomen. Zogauw er onraad dreigt doet de moeder er alles aan om het gevaar bij de kinderen weg te halen door álle aandacht op haarzelf te richten: als een gek begint ze te spartelen en met haar vleugels te slaan en klappert zo snel als ze kan zo ver mogelijk bij haar kroost vandaan. Of het werkt? Want prooizoekers zullen intussen ook wel geleerd hebben dat het een afleidingsmanoeuvre is …

vluchtende eend + wm

En soms is een rare vogel niets meer of minder dan precies dat: een rare vogel. Zo scharrelt hier al weken een witte kwikstaart rond die er maar niet in slaagt iets nuttigs met z’n leven te doen. Terwijl z’n soortgenoten bouwen, broeden en voeden doet deze clown niets anders dan zichzelf aanvallen. Overal waar het dier zijn spiegelbeeld ziet, gaat hij zichzelf te lijf. Zoals hier, in de lichtkoepel boven onze muziekkamer. Uren houdt hij het vol, een woest gevecht met een fantoom ..

witte kwikstaart + wm

Maar de raarste kostgangers zijn deze merels. Twee mannetjes die geacht worden op zoek te gaan naar voedsel voor hun nakomelingen maar elkaar het grootste deel van de tijd in de haren vliegen. En het duurt maar en duurt, nu al zo’n drie weken elke dag hetzelfde ritueel, vooral tegen het vallen van de avond. Ze hebben ruim vijfduizend vierkante meter tuin tot hun beschikking met bomen en gras en daaromheen weilanden die zich bijna tot de einder uitstrekken, maar deze jokers worden voortgezweept door testosteron en traditie en lijken niet in staat het patroon van territoriumdrift te doorbreken.
     En dan, heel geniepig, denk ik aan die menselijke eigenschappen bij dieren. Waarom eigenlijk niet? Of moeten we man en paard durven noemen: dierlijke eigenschappen bij de mens?

vierluik merels VHEV

3 thoughts on “42. Rare Vogels

  1. Wat een prachtige foto’s….
    Weet je dat eenden nog dommer zijn? Weleens een eend met jongen een snelweg over zien steken?? Dit zagen wij jaren geleden met onze drie jonge kids achterin de auto… Dit voorbeeld hebben wij altijd gebruikt wanneer we hen moesten overtuigen dat ze iets doms deden…. Maar vanavond reed ik op de Afsluitdijk en zag tot mijn stomme verbazing een moeder eend met 4 jongen achter zich aan op de vluchtstrook… Die blik van haar naar mij, in een nano-seconde gezien (!) en jouw tekst dat ze bij dreigend gevaar bepaald gedrag vertonen; de evolutie loopt bij een eend dus heel langzaam….. een auto met een snelheid van 140 ziet zij niet als gevaar, en jou wel 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s