36. Wat en Waarom en Wat Dan?

Hoog op de agenda dezer dagen: wel of niet de AOW-leeftijd verhogen naar 67 jaar? Niet alleen als een van de vele hulpmiddelen om de gevolgen van de economische crisis weg te masseren, maar omdat toen de AOW in 1957 werd geïntroduceerd de gemiddelde levensverwachting een stuk lager was dan nu, zo rond de 67. Dát waren nog eens overzichtelijke tijden: twee jaar AOW en dan dood.
    Wie had toen kunnen bedenken dat vijftig jaar later steeds meer mensen ouder dan honderd worden? Gisteren had in NRC Handelsblad een kwiek uitziende dame van 103 een hoogst originele verklaring voor haar bijzondere leeftijd: “Je moet je eigen nergens mee bemoeien en je zou niet alles moeten weten.”
    Ik heb er een tijd op zitten kauwen, op die prozaïsche Succesagendawijsheid, maar sluit niet uit dat ze gelijk heeft. En dan bedoel ik niet de samenhang tussen niet alles weten en oud worden, want dat  lijkt me flauwekul. Maar dat je een rustiger leven hebt als je je niet overal mee bemoeit en overal alles van wilt weten, lijkt me glashelder. En een rustiger leven, dat willen we toch allemaal? Minder bezet zijn in je hoofd met dingen waarmee je uiteindelijk niets kunt doen of waaraan je niets kunt veranderen, dat moet verfrissend zijn.    
    Natuurlijk, dit is vloeken in de kerk, want van nature ben ik een allesweter. Zoek op, pluis uit, wil overal zoveel mogelijk van weten. Misschien dat ik daarom ooit in de journalistiek terecht ben gekomen. Overal achter willen kijken, altijd vragen naar het Wat en Waarom Wel of Waarom Niet. En nog steeds geen gesprek zonder Ja Maar of Wat Als, en dat is goed, de geest moet geslepen, meningen getoetst, want een gesprek met alleen maar Ja is geen gesprek.

Maar dan. Dat hoofd vol weten en vragen, wat brengt het je? Sla de krant open en zie de wereld, een grabbelton van zorg. Zomaar een greep: katholieken die menen dat de abortus bij een negenjarig Braziliaans meisje, door haar stiefvader verkracht en zwanger van een tweeling, onrechtmatig en immoreel was. De paus die in Afrika beweert dat condoomgebruik aids bevordert.  Een arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof tegen de president van Soedan wegens oorlogsmisdaden jegens zijn eigen volk. De wereld siddert onder een economische crisis, de aanjager van dit alles, ex-president Bush, heeft nog steeds zijn excuses niet aangeboden en in Nederland zeurt de oppositie dat de regering niet snel genoeg met oplossingen komt om de schade te beperken. En op deze video op Youtube is te zien hoe Tibetaanse demonstranten door Chinese politie worden mishandeld, en naar men zegt doodgeslagen, en ook circuleert een video met gruwelijke beelden van een jongeman die na de protesten van maart 2008 gemarteld werd maar geen medische verzorging kreeg en met wegrottend lichaam stierf.      

En je leest de krant en kijkt het nieuws en dan heb je het allemaal gezien en weet je van al dat mateloze onrecht en voel je medeleven en verontwaardiging, maar waartoe? Want wat nu? Over tot de orde van de dag, de waanzin van de wereld raast toch wel verder. Dus wat dan te doen, met de wetenschap van onrecht en het woeden van verontwaardiging? Niets. Je bent veroordeeld tot onmacht.
    En dat rechtvaardigt de vraag: is het dan misschien toch beter van dat alles niets te weten, zoals de oude dame suggereerde? Want wat moet je, met zo’n hoofd vol denken en niets kunnen doen.

Dat overdacht hebbend, werd ik bij herlezing van De Uitvreter van Nescio extra getroffen door die aandoenlijke voorlaatste alinea:
   – Iedere dag is 24 uur, en ieder uur gaat er meer door de hoofden van al die tobbende menschen dat je in duizenden boeken zou kunnen opschrijven. (…) En onderwijl gaat de zon op en onder, de rivier stroomt naar ’t westen en blijft stroomen tot daar ook een eind aan komt. –

One thought on “36. Wat en Waarom en Wat Dan?

  1. Ha Hans,
    “… wat te doen, met de wetenschap van onrecht en het woeden van verontwaardiging?” is een vraag die me mateloos fascineert. Hoe je het ook wendt of keert intermenselijk gesproken en gedacht is er geen ontkomen aan. Is er sprake van een absolute noodzaak van het vinden van een zinnig antwoord op die vraag. Hoewel ik zeker niet weet hoe, zal die verontwaardiging krachtig geuit moeten worden.
    De wereld is over het algemeen inmiddels murw, apathisch onder al het onbeschrijflijke onrecht. Het is op veel plekken bijna onherkenbaar. Banken werden beroofd en nu beroven banken. Mensen leven in de veronderstelling dat het er allemaal gewoon bij hoort. Gelukkig worden er hier en daar wel mensen boos. Ik hoop dat goed georganiseerd, krachtig en geweldloos protest, als in Thailand meer en meer aan de orde van de dag zal zijn.

    Hartelijke groet, Maarten
    PS we missen de Echtener Veen Poleder we een beetje;-/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s