24. Alleen Op De Wereld

Sinds wij weer kippen hebben zijn er ook weer ratten. Hoe ze het flikken weet ik niet, nooit zie je ze, geen spoor te vinden, en nauwelijks zijn we met kippenvoer in de weer, zijn ook die vermaledijde ratten terug. In onze hooiopslag zien we de sporen. Aangevreten wortels, en hier en daar gaten in de houten wand, als reusachtige muizenholen.

De mens heeft een slechte relatie met de rat, een enkele punker die liefkozend z’n, doorgaans albino, knaagdier onder de trui koestert daargelaten. Het knuffelgehalte van de rat is extreem laag, we associeren het beest met vies en ziekte en, geef toe, je schrikt je kapot als zo’n kreng opeens voor je voeten weg schiet. Rat = griezel, en de Engelse taal staat bol van rattenuitdrukkingen, allemaal even negatief. Iemand ziet eruit als een drowned rat, je hebt een rat face als je de pech hebt met geprononceerde voortanden door het leven te moeten en smell a rat als er iets niet in de haak is. In ’t Nederlands kunnen we er intussen ook wat van: je woont in een rattenhol en je hebt een rattenkop.   

Nog meer? Rats! is een uitroep van frustratie, T.S. Eliot voert in zijn epische gedicht The Waste Land de rat op als boodschapper van de dood (I think we are in rats’ alley / Where the dead men lost their bones)  en in The Lady and The Tramp van Walt Disney bedreigt een rat de baby in z’n wiegje. Maar die film is uit 1955, en filmland heeft het rattenimago sindsdien behoorlijk bijgesteld: ik moet de eerste nog horen die niet geroerd was door de wonderbaarlijke animatiefilm Ratatouille, met het ratje Remy als topkok. 

En wat te denken van de rattentempel in de Indiase stad Deshnok? Weggedrukt in de Thar woestijn, een dorp van niets, maar een gigantische tempel met duizenden volgevreten ratten vanwege een bizar bijgeloof van een in een rat veranderd kind en dus zijn alle soortgenoten heilig – enfin, typisch India en geen touw aan vast te knopen, maar wel elke dag busladingen pelgrims en ratten die zich volvreten met zoete offerandes en eindeloze stromen melk …

ratten-deshnok

Intussen, in Friesland:  een stevig dilemma, laatst, toen we in de rattenval in ons hooihok een kanjer van een rat aantroffen. Levend natuurlijk, want een groot formaat muizenval werkt ook wel, maar je moet er niet aan denken dat je een van de kippen met z’n kop in de klem vindt. Dus een kooi met lokaas en een deurtje dat dichtklapt als de rat eenmaal binnen is. Twee weken lang stond het ding in de hoek, het aanvankelijk geurende blokje kaas droogde uit en verpieterde, dat werd dus niks. Dachten we. Tot op een ochtend het deurtje dicht bleek en warempel, daar zat hij. Of zij. Geen idee, maar schreeuwen kon ‘ie als de beste. Of krijsen? Jan Cremer beschreef in zijn eerste boek hoe op volle zee de scheepskok een rat ving, met benzine overgoot en in d hens stak. Als een levende toorts rende het dier kermend tegen de muren op, tot het verkoold in een hoek bleef liggen. Maar het door merg en been striemende geschreeuw had de andere ratten aan boord gewaarschuwd: met tientallen tegelijk doken ze overboord. 

 rat-1

rat-2

Daar zat ‘ie dan. Doodsbang en bibberend. Wat te doen? Doodmaken? Maar hoe dan? Met benzine, nee, ondenkbaar. De hele kooi in de sloot en dan verdrinken? Ook te barbaars.

We zijn met kooi en al in de auto gestapt en hebben het dier een paar kilometer verderop in de berm losgelaten. Ver genoeg van ons huis om nooit meer de weg terug te vinden, maar voldoende andere boerderijen in de buurt. Heel even stond hij stil in het open luikje van de kooi, aarzelend kijkend naar de vrijheid, en huppelde toen door het gras rechtsreeks de ijskoude sloot in. 

Alleen op de Wereld. Zoals het een echte Remy betaamt.

2 thoughts on “24. Alleen Op De Wereld

  1. Dag Rattenvanger van Bantega!

    Knap werk, zo’n rat in de kooi. Dat verhaal over de brandende en krijsende ratten ken ik ook. In mijn diensttijd in Bosnië wisten mijn kompanen afkomstig van het platteland ook wel hoe ze de ratten moesten verjagen. De vlam erin! Na een flinke plens aceton. Dat spul sloeg nogal op de stembandjes van de rat, die dus dus happend naar leven de dood tegemoet ging. Vreselijk gezicht, dus goed dat jullie dat niet hebben gedaan. Bovendien zijn we nooit van de rattenplaag verlost. Wellicht werkt het alleen op een schip?

    Maar, zijn ratten niet als duiven? Een duif (in amsterdam liefkozend: “vliegende rat” genaamd)keert altijd terug naar z’n oorspronkelijke habitat.

    Hopelijk vindt jullie rat een nog mooiere boerderij met nog meer kippen.

    wees gegroet.

    Roel

  2. ik had er laatst 1 in mijn kippehok…. de roze korrels in de val waren hem noodlottig geworden, gelukkig..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s