19. Dolce Far Niente

Hebben de verkiezingen in Maleisië de westerse pers gehaald? Ze zijn inmiddels voorbij, maar ik vraag me af of het interessant genoeg was voor de gemiddelde Nederlandse krantenlezer. Amerika, ja, natuurlijk. Maar Maleisië? Eerlijk gezegd heb ik het zelf ook nauwelijks gevolgd. Al wat ik weet is dat de regeringscoalitie Barisan Nasional (Nationaal Front), die al een halve eeuw aan de macht is, gevoelige klappen heeft gekregen, maar toch een meerderheid heeft weten te behouden.
Belangijker is, dat het straatbeeld nu eindelijk gaat veranderen, en dat ik Maleisië ook zonder propagandamateriaal zal zien. Tenminste, dat hoop ik. Waar ik ook kwam, overal leek de wereld op een kerstboom. Bij ons worden in de aanloop naar verkiezingen door de gemeente keurige plakborden geplaatst waar de partijen hun posters kwijt kunnen, maar hier gaat het anders. Tot in de kleinste gehuchten wapperden vaantjes en vlaggen, geluidswagens reden rond en schetterden hun blijde boodschap de wereld in en tot het allerlaatste moment zag ik mannen met ladders tussen palmbomen en puien in de weer om nog meer vlaggen op te hangen.  

Ik heb intussen nog een appeltje te schillen met die Barisan Nasional. Ergens langs de weg in zo’n kerstboomdorp was een sliert vaantjes losgeraakt, en uitgerekend op het moment dat ik langsreed kreeg de wind er vat op. Voor ik er erg in had raakte mijn stuur verstrikt in vaantjes, als een paard dat met een lasso gevangen wordt. Het scheelde een haar of ik was tegen de grond gegaan.

Nog lang daarna zat ik te piekeren over de vraag wie nu eventueel aansprakelijk zou zijn voor letsel. De regeringscoalitie? De persoon die de slingers heeft opgehangen? Of toch ikzelf?       

 verkiezingen.jpg

Intussen volg ik, dankzij Volkskrant en NRC op internet, de ontwikkelingen rond ‘de film van Wilders’ met toenemende belangstelling. Ben reuze benieuwd. Want wat je ook van die rare Wilders vindt, over één ding kan je moeilijk met hem van mening verschillen, en dat is de constatering dat Nederland door het moslimfundamentalisme gegijzeld wordt. Enorme paniek rond een film die niemand nog gezien heeft, maar waar iedereen een mening over klaar heeft en waarvan men het er op voorhand over eens is dat de pleuris zal uitbreken als de film getoond wordt en dus wordt allerwege geroepen dat de film niet getoond mag worden. Als dat geen gijzeling is…

In die zin ben ik het dan ook volstrekt eens met de Deense cartoonist Kurt Westergaard, die al twee jaar lang z’n leven niet zeker is vanwege zijn spotprenten van de profeet Mohammed. Westergaard begrijpt er niets van dat Nederlandse politici beweren dat Wilders zijn anti-Koranfilm niet moet uitzenden. ‘Er is in Denemarken geen politicus die dat zou zeggen. Dat zou zijn politieke ondergang betekenen. Een Deens politicus weet dat je de vrijheid van meningsuiting niet moet inperken’, aldus Westergaard. De cartoonist vindt dat alles gezegd moet kunnen worden in democratieën als Denemarken en Nederland. Als moslims zich beledigd voelen, moeten ze daarmee leren omgaan. ‘We leven in een tolerant land. Zo doen we dat hier.’

Het eigenaardige is overigens dat de felle reakties echt niet beperkt blijven tot religieus obscure bewegingen of getroubleerde individuen. De Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC) heeft te verstaan gegeven dat de film van Wilders ‘ernstige repercussies zal hebben die uit de hand zouden kunnen lopen en moeilijk te beheersen zullen zijn’. En de drie hoogste autoriteiten in de soennitische islam hebben de Verenigde Naties gevraagd een wet aan te nemen die het beledigen van godsdiensten strafbaar stelt…

Ha! Krankzinniger kan haast niet. Seculariteit is een teken van beschaving, en dat moeten we hoe dan ook blijven uitdragen. In het openbare debat zou geen ruimte moeten zijn voor religie. Dat hoort, net als iemands seksuele voorkeur, thuis in het particuliere domein. Daar moet je anderen niet mee lastig vallen, behalve in de persoonlijke leefsfeer.

Ik moest trouwens wel een beetje aan die gekke Wilders denken toen ik onderweg deze tekst tegenkwam…

islam-for-all.jpg

De afgelopen dagen heb ik echt vakantie gehouden. En dan vakantie in de traditionele zin: zo weinig mogelijk activiteit ontplooien. Heb de veerboot naar het eiland Pangkor genomen, een vlek van een paar vierkante kilometer in de Straat van Malakka, en breng m’n dagen door met het perfectioneren van de sinds mensenheugenis bezongen levenskunst dolce far niente. In mijn geval betekent dat: eindeloos slenteren langs de zee aan een baai van een kilometer lengte, af en toe een duik in de golven en veel lezen. De baai is beeldschoon en voldoet (bijna) aan alle eisen van de vakantiefolder. Sikkelvormig, de uitlopers aan weerszijden zijn begroeid met dichte jungle, bij laag tij is het strand tientallen meters breed. Bij hoog water, zoals op de foto, is het slechts een smalle rand, begrensd door kokospalmen en wilde vijgenbomen… 

baai.jpg

Het mooiste is het natuurlijk bij laag water, omdat het zand dan tot leven komt. En hoe! Het krioelt van de schelpen, maar niet zoals aan het Noordzeestrand, waar alle schelpen van dode schelpdieren zijn. Hier niet. Alles leeft en beweegt. Een terugstromende golf schuurt kortstondig de toplaag van het strand open en legt honderden schelpjes bloot, die meteen als een gek beginen te friemelen om in het zand een veilig heenkomen te zoeken. Vijf tellen later de volgende golf, en opnieuw graven ze zich naar veiligheid. En dat gaat dus de hele tijd door, een zich eindeloos herhalend ritueel. Ergens tussendoor moet ook gegeten en gepaard worden, maar wanneer? Als je steeds maar bezig bent te verdwijnen, wanneer is er dan ruimte voor de rest van je leven?

De krabben houden er ook hun eigen maniertjes op na. Tijdens hoog water zitten ze in de grond, maar zogauw het laag tijd is komen ze met z’n honderdduizenden tevoorschijn uit hun tunneltjes en maken kleine balletjes van modderig zand. In no time is het strand ermee bezaaid, maar waarom ze het doen? Als dat eigenaardige ritueel achter de rug is trekken ze in horden naar het gladde deel van het strand vlakbij de branding en gaan eten. Ach, wat een aandoenlijke vertoning. Ontelbare piepkleine beestjes, formaat kwartje, die met hun scharen hapjes natte grond naar hun bek brengen en er iets uitfilteren. Plankton? En intussen steeds maar op hun hoede, de wereld aftastend met steeloogjes. Maak één beweging en ze schieten allemaal terug naar het bolletjesstrand en duiken in hun tunneltje. Wacht een paar minuten, en ze komen weer tevoorschijn. Een wonderbaarlijke, eeuwenoude krabbendans…    

krabben.jpg

Aan gevogelte evenmin gebrek hier. Hoog boven de jungle zweven enorme roofvogels op de thermiek, zwart, met witte banden op de vleugel. Geen idee wat het zijn. Geen visarenden, maar wat dan wel? Makkelijker te determineren is de neushoornvogel… een nogal onwerkelijke ervaring, die wonderlijke beesten langs het strand te zien vliegen en in de wilde vijgenbomen te zien rondhoppen. Alsof je in Artis bent…

hornbill.jpg

Het regent bijna dagelijks, maar zoals het hoort in de tropen begint het meestal ergens in de middag. Langzaam trekken de wolken samen boven het eiland en barst het los, vaak nog met stevig gedonder en bliksemflitsen boven de zee. Maar vlak voordat het losbarst is er dat magische lichtmoment, zoals hier, op de ranke palmbomen…      

palmbomen.jpg

Maar ’t is mooi geweest. De vakantie is voorbij. Morgen de veerbot terug naar het vasteland en weer in het zadel. Niet dat de tijd begint te dringen (hoewel, ben nu twee maanden van huis), maar er is nog van alles te zien. Volgende belangwekkende halte: Malakka. 

Tot slot, en helemaal buiten het kader van dit weblog (waarom eigenlijk?), twee filmtips. Beide films zijn uit 2005, en kennelijk was ik te geprecoccupeerd met andere zaken, want ze zijn allebei aan mijn aandacht ontsnapt: Don’t Come Knocking, een klein meesterwerk van Wim Wenders, maker van memorabele films als “Paris, Texas” en “Der Himmel über Berlin”. En Match Point van Woody Allen. Een gedegen, traditioneel opgebouwd werkstuk dat in elk shot de hand van de meester verraadt. Ik zag beide films hier in Maleisië op het filmkanaal Star Movies, dus met aangesneden kaders. Kan niet wachten tot ik ze thuis samen met Mirjam op ons mooie grote scherm kan zien.   

Bij wijze van uitsmijter: wat zou deze winkelier in Georgetown op Penang eigenlijk verkopen?

chiks-and-furniture.jpg

5 thoughts on “19. Dolce Far Niente

  1. Hi pap,

    Match Point is inderdaad fantastisch. Ook mooi om de stad die nu mijn thuis is zo mooi maar zonder visuele clichés door Woody Allen vertolkt te zien.

    Twee maanden al, joh. Al dat zand, palmbomen, tempels en eindeloze fried rice. Knap dat je jezelf zo sterk kan houden ver weg van grijs Europa. Hou de moed erin! 🙂

  2. … en Hans, volgens mij kómt die film van Wilders er helemaal niet. Ik heb een heel sterk vermoeden dat hij hevig geïnspireerd is geraakt door De Grote Donorshow, waar uiteindelijk geen nier weg te geven was, maar waar slechts aandacht gevraagd werd voor een probleem. Wilders heeft nu wereldwijd aandacht en komst straks met een onbenullig spotje op you-tube, wedden? Heeft hij kunnen bewijzen hoe weinig tolerant de (islamitische) wereld volgens hem is. Heeft hij zijn punt. Op voorhand al felle demonstraties, dat is precies wat hij wil. Die film, daar wordt helemaal niet aan gewerkt…. denk ik. De Grote Geert Show, die schept hij! In plaats dat ‘de wereld’ verstandig is en er geen seconde aandacht aan schenkt… Helaas wordt er massaal gehapt.

    Gaan wij straks toch maar gewoon Woody Allen kijken, ok?

  3. De film zal niet door de publieke of commerciele omroep worden uitgezonden en vertoning in Nieuwspoort was wegens veiligheidsmaatregelen te duur. Nu heeft Wilders een website geopend waar, zegt hij, t.z.t. de film getoond zal worden: http://www.fitnathemovie.com/

    En over het dilemma wel-of-niet aandacht aan wilders besteden: in de Volkskrant verscheen op 25 januari een lezenswaardig artikel over precies dat punt: http://www.volkskrant.nl/binnenland/article498290.ece/We_schrijven_eerder_te_weinig_over_Wilders

  4. hans . jongenman twee maande rond toeren op de fiets geweldig toch het lijkt mij een hele ervaring . ik heb genoten van je mooie verhalen en ervaringen goede terug reis gewenst door je kapper hartelijke groet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s