15. Lang Leve De Koning!

Bangkok. We staan muurvast in het verkeer. De taxichauffeur kijkt misnoegd naar de gestaag vallende regen, wrijft over de beslagen voorruit, en zegt: ‘This is because of the climate change’. We hebben nog een stuk te gaan naar het postkantoor, dus vooruit, een gesprek in steenkolen Engels.
Weet je het zeker, van dat klimaat? opper ik.  Hij kijkt me in de rugspiegel aan en knikt vol overgave. ‘Natuurlijk! Dit is toch niet normaal, in januari? Het lijkt de moesson wel’. En grofweg naar het noorden wijzend: ‘in China ligt nu sneeuw en ijs waar normaal de bloesems bloeien. Heb je die beelden gezien? Dat heeft overal effekt!’ Volgt een verhandeling over olie versus steenkool, ik probeer een duit in het zakje te doen door over windenergie te beginnen, maar daar heeft de man nog nooit van gehoord. Goed, dan maar de zon. Harvesting the sun. Kan hij daar wat mee?

Tegen de tijd dat we dit wereldprobleem geinventariseerd hebben, zijn we bij het postkantoor. Te laat om hem nog te vragen naar zijn mening over het koningshuis. Jammer, want eerder heb ik, tot mijn verrassing, wel degelijk anti-monarchistische geluiden gehoord. In bedekte termen, maar toch. En dat rechtvaardigt de aanname dat meer Thai zo denken. Zo breed wordt de Chakri dynastie dus niet gedragen.
Maar voorlopig zit de oude Bhumibol nog stevig in het zadel. Hoewel, tegenwoordig beweegt de oude monarch zich in een rolstoel voort, en opvallend is dat dat soort beelden van de oude stumper niet langer geschuwd worden. In het binnenland hangen als vanouds foto’s van een jeugdige Bhumibol, daar heeft de tijd veertig jaar stilgestaan, maar in de grotere steden zag ik de koning in een onbedoeld komisch roze kostuum in een rolstoel. Vervelend voor zijn omstanders tijdens officiele bijeenkomsten, want onderdanen moeten in aanwezigheid van de koning lager zijn dan de koning himself, en om lager te zijn dan iemand in een rolstoel moet je dus plat op de grond liggen. Wat dus ook gebeurt. Geloof me, dat is een raar gezicht, dames en heren in vol ornaat languit op de vloer.

Discussies in Nederland over aftreden van Beatrix of marginalisering van de monarchie zijn in Thailand ondenkbaar. Ik snap dat niet zo goed. Weten de mensen dat niet dat het fenomeen koning een bedachte constructie is? Ik ben altijd een voorstander van Bertrand Russels principe van de meritocratie geweest, en mopper af en toe op het fenomeen monarchie, maar toegegeven, het is een kleurrijk sprookje. De maharadja’s in Rajasthan, fantastisch! Bloeddorstige krijgsheren die een pluk land annexeren en zichzelf tot maharadja (grote koning) kronen, zich beroepend op hun goddelijke afkomst. Onzin natuurlijk, maar het volk slikte het, en zag er geen been in het puissant rijke leven van de godenzonen te financieren middels verlammende belastingen.

In het midden latend waar ons koningshuis vandaan komt, hier in Thailand is het in principe niet veel anders dan in India. Een zekere generaal Chakri die in 1782 de zittende en in ongenade gevallen koning laat executeren, zichzelf tot koning laat kronen en zich de titel Rama aanmeet, een van de belangrijkste incarnaties van de Hindoegod Vishnu. De nu zittende Bhumibol is de negende in de serie, en ofschoon Thailand een constitutionele monarchie is, behoort B. met een geschat vermogen van 2 miljard dollar tot ’s werelds rijkste monarchen. En wat vindt het volk daarvan? Helemaal niks. Vrijwel iedereen draagt het koningshuis op handen, en je hoeft maar een uurtje door Bangkok te dwalen of je ziet bewijzen van die grenzeloze adoratie: levensgrote koningsportretten zomaar ergens langs de stoep, winkeliers die niets dan koningsfoto’s verkopen (of, zeer actueel, van de gestorven koningszuster), een gigantische ereboog boven een van Bangkoks grootste kruispunten, en, ontroerend bijna, een individuele uiting van loyaliteit op een T-shirt.
        
koning-1.jpg

koning-2.jpg

koning-3.jpg

koning-4.jpg

koning-5.jpg

Tegen de tijd dat deze bijdrage verschijnt, ben ik Bangkok allang weer uit. Zuidwaarts! En ik wijs nog even op een nieuwe rubriek: Eetzicht. Zie de link bovenaan deze pagina. Wat zie je als je onderweg ergens aanschuift voor een bord eten? Wat is je uitzicht tijdens het eten? Met andere woorden: wat is je eetzicht?

  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s